Cytaty poetów

Dlaczego nie możecie nas kochać takimi, jacy jesteśmy, razem z naszymi wadami? Dlaczego nas dźwigacie na te wasze okropne piedestały? Wszyscy jesteśmy z gliny, i wy, i my. Lecz jeśli mężczyzna kocha jakąś kobietę, kocha ją mimo słabostki, szaleństwa czy wady, kocha ją nawet więcej właśnie dla owych wad. Miłość potrzebna jest bardziej ludziom niedoskonałym niż doskonałym.

Przeszłość można unicestwić skruchą, negacją, zapomnieniem. Ale przyszłość jest nieunikniona.

Nie zdałem sobie wówczas sprawy, że obarczony jesteś najgorszą z wad - powierzchownością.

A ze wszystkiego najbardziej straszne te jego oczy. Są jak gdyby czarne dziury w pokrowcu tyryjskim pochodniami wypalane - są jak czarne jaskinie, w których smoki żyją, czarne jaskinie Egiptu, gdzie smoki swe leże mają. Są jak czarne morza, z których błędne światło księżyca wyziera.

Głos twój kadzielnicą był, co niezwykłe roztacza wonie, a gdy na cię patrzałem, tajemna muzyka w uszy mi spływała.

Żyjemy w epoce, kiedy jedynymi naszymi istotnymi potrzebami są rzeczy niepotrzebne.

Gdyż wpłynąć na jakąś osobę - to obdarzyć ją swoją duszą. Wtedy nie myśli już ona swoich naturalnych pragnień. Jej cnoty nie ją naprawdę zdobią, a grzechy - jeżeli jest w ogóle coś takiego jak grzech - są zapożyczone. Taki człowiek staje się echem czyjejś muzyki, aktorem w sztuce, którą nie on napisał.

Ale nawet parę minut z kimś, kogo wielbisz, znaczy bardzo dużo.

A w romansie najgorsze jest to, że tak nieromantycznie się kończy.

Przestałaś na mnie działać. Kochałem cię, bo byłaś czarowna, bo miałaś genialny talent i intelekt, bo urzeczywistniałaś marzenia wielkich poetów, nadawałaś cieniom kształt i treść. Wszystko to odrzuciłaś precz. Płytka jesteś i głupia!

Ty mi dałeś poznać rzeczywistość. Dzisiejszego wieczora po raz pierwszy w życiu ujrzałam pustkę, fałsz, blichtr, wśród których się ciągle obracałam.

Pewnie daje ci dobre rady. Ludzie nader ochoczo rozdają to, co im samym najbardziej jest potrzebne.

Ci, którzy posiadają wiele, często są skąpi, ci zaś, którzy mają mało zawsze się podzielą.

Mężczyz­na uczy­ni wszys­tko dla ko­biety, którą nieg­dyś kochał, nig­dy jed­nak nie zakocha się w niej powtórnie.

Powiadasz, że zostałeś zatruty przez książkę...To jest wręcz niemożliwe. Sztuka nie wywiera żadnego wpływu na czyny. Ona właśnie niszczy pragnienie czynu. Jest wzniośle bezpłodna.

Zapomniałem, że każda, najdrobniejsza czynność powszedniego dnia kształtuje lub zniekształca charakter, co sprawia, że pewnego dnia przychodzi wykrzyczeć ze szczytu dachu to, co się robiło w sekretnej alkowie.

Ludzie, których jedynym dążeniem jest samodoskonalenie się, nigdy nie wiedzą, dokąd podążają.

Artysta tworzy rzeczy piękne. Celem sztuki jest ukazać sztukę i skryć artystę.

Grzech to jedyna barwna rzecz, która pozostała we współczesnym życiu.

Cóż to za idio­tyzm ta mi­łość – mó­wił do sie­bie stu­dent wra­ca­jąc do domu. – Nie jest ani w przy­bli­że­niu tak uży­tecz­na jak lo­gi­ka, ni­cze­go bo­wiem nie do­wo­dzi, a za­wsze mówi o rze­czach nie­zisz­czal­nych i każe wie­rzyć w złu­dę.