Cytaty poetów

To było wyznanie. Teraz, kiedy już je uczyniłem, czuję, że czegoś mi ubyło. Być może nigdy swego uwielbienia nie należy zamykać w słowach.

Zajadą się grzankami. To mi wygląda na szczery żal. /Cecylka, akt III, Bądźmy poważni na serio

- Nigdy się nie żeń, Dorianie, z kobietą o słomianoblond włosach - powiedział, kilkakrotnie zaciągając się papierosem.
- Czemu, Harry?
- Bo są sentymentalne.

Tak najwyższa, jak i najniższa postać krytyki to rodzaj autobiografii. Ci, którzy w pięknych rzeczach odnajdują szpetne treści, są zepsuci i zarazem pozbawieni uroku.

Lecz nie zapominaj, że być głupim w oczach ludzi to nie to samo, co być głupim w oczach bogów.

(...) Ty jesteś typem, którego epoka nasza pragnie, a jednocześnie boi się, że go już znalazła. Tak jestem rad, że nigdy nic nie stworzyłeś. Nie wyrzeźbiłeś posągu, nie namalowałeś obrazu, nigdy nic nie wynalazłeś poza sobą samym. Sztuką twą było życie. Ułożyłeś je jak słowa do muzyki. Sonetami są dni, które przeżyłeś (...).

Złamane serce doczekuje się dzisiaj wielu wydań.

Mam wiele pięknych kwiatów - zwykł był mawiać - ale dzieci - to najpiękniejsze kwiaty.

Chcę zawsze wszystko wiedzieć o nowych przyjaciołach, a nic o starych.

Czy to sama próżność popchnęła go do dobrego uczynku? Czy może pragnienie nowych wrażeń, jak z szyderczym uśmieszkiem zasugerował lord Henry? A może chęć odegrania pewnej roli, co skłania nas do działań piękniejszych od nas samych? A może wszystkie trzy rzeczy naraz?

I niech tylko człowiek się zamyśli, zaraz cały się staje nosem albo czołem, lub czymśkolwiek innym szpetnym. Spójrz tylko na ludzi pracujących z powodzeniem w jakimś uczonym zawodzie. Jacyż brzydcy!

W zasadzie myślę, że są całkiem nieznośni. Geniusze bardzo dużo mówią, nieprawdaż? Cóż za zły nawyk! I zawsze myślą o sobie, kiedy ja chcę, żeby myśleli o mnie!

To miłe uczucie być wyczekiwanym.

Aktorzy są tak szczęśliwi! Mogą wybierać, czy mają wystąpić w tragedii, czy w komedii, czy cierpieć, czy się weselić, śmiać się czy wylewać łzy. Mężczyźni i kobiety muszą najczęściej występować w rolach, do których nie mają kwalifikacji. Guildensternowie grają nam Hamleta, a Hamleci muszą błaznować jak książę Hal. Świat jest sceną, na której idą źle obstawione sztuki.

Nauczyłem się kochać sekrety. Chyba już tylko one mogą przydać naszemu współczesnemu życiu tajemniczości i cudowności. Najzwyklejsze rzeczy nabywają uroku, kiedy je zataić. Kiedy teraz wyjeżdżam z Londynu, nikomu ze znajomych nie mówię, dokąd się udaję. Gdybym to zrobił, straciłbym całą przyjemność. Przyznaję, to durny nawyk, ale mam wrażenie, że w ten sposób czyni się życie bardziej romantycznym.

- Grzech - powiedział - to jedyna rzecz, dla której warto żyć.

W Izbie Gmin nie ma nikogo, kogo by warto malować, chociaż niejednego przydałoby się wybielić.

- Mój drogi Geraldzie - rzekłem - kobiety istnieją po to, aby je kochano, a nie po to, by je rozumiano.

(piękność) Książętami czyni tych, co ją posiadają.

Artysta jest twórcą piękna.
Objawić sztukę, ukrywać artystę - oto cel sztuki.
Krytykiem jest ten, kto swe własne wrażenia piękna umie w odmiennej wyrazić formie, nowy im nadać kształt.
Zarówno najwyższa, jak najniższa forma krytyki jest pewnego rodzaju autobiografią.