Cytaty poetów

Śmierć co wyssała miód twego, wdzięków twoich zatrzeć nie zdołała jeszcze

Najlepszych ludzi uformowało naprawianie własnych błędów

Tchórz wiele razy umiera, nim umrze;
Człowiek waleczny kona tylko raz.
Ze wszystkich dziwów o jakich słyszałem
Najbardziej zawsze zdumiewał mnie jeden:
Że ludzie boją się śmierci, choć wiedzą,
Iż nadejść musi i prędzej czy później
Nadejdzie.
[przekład S. Barańczak - akt II, scena 2)

Świat jest teatrem, aktorami ludzie,
którzy kolejno wchodzą i znikają.

Duszę mam w mroku, więc będę niósł światło.

Jesteśmy z tego samego materiału co nasze sny

Być uczciwym w dziejach tego świata na jedno wychodzi, co być wybranym między tysiącami.

Powiew rozdmucha płomyk w wielki ogień,
lecz silny wicher nawet ogień zdmuchnie.

Miłość pociesza jak słońce po deszczu.

Aby oszukać świat, naśladuj świat.

Nie ma pożytku z nielubianej pracy.
Słowem: to studiuj, co naprawdę lubisz.

I ty się staraj, na wawrzynach nie leź:
W małżeństwie tak śpisz, jak sobie pościelesz.

Tam, gdzie nie pomoże
Rada - na pewno nie pomoże ból...

Lecz żaden smutek nie przeważy radości,
którą niesie krótka chwila
spędzona przy niej.

Głupiec myśli, że ma dość rozumu; mędrzec wie, jak wiele mu brakuje.

Chociaż, żeby prawdę powiedzieć, rozum z miłością rzadko chodzą w parze w dzisiejszych czasach.

Od chwili tej aż do końca świata, w pamięci ludzkiej będziemy żyć: my, wybrańców garść, kompania braci. Kto dziś wespół ze mną krew przeleje, ten mi bratem.

Kto umie czekać, wszystkiego się doczeka.

Jesteśmy surowcem z którego sny się wyrabia, a życie to chwila jawy między dwoma snami.

Sam w sobie wszystkim i końcem wszystkiego.