Cytaty poetów

Co żyje, musi umrzeć; dziś tu gości, A jutro, w progi przechodzi wieczności; To pospolita rzecz!

Vincencjo: -Serce aż rośnie, gdy w zgodzie są młodzi.
Lucencjo: -Za to niezgoda na wątrobę szkodzi.

OJCIEC LAURENTY
Szaleni są więc głuchymi, jak widzę.

ROMEO
Jak mają nie być, gdy mądrzy nie widzą.

Piekło jest puste, a wszystkie diabły są tutaj.

Prawda, jak pies, musi iść do budy, wygnana batem, podczas gdy kłamliwa Pani Suka może wylegiwać się przy kominku i cuchnąć.

Nasz smutek będzie dla nas kiedyś
miłym wspomnieniem.

Niech ryczy z bólu ranny łoś,
Zwierz zdrów przebiega knieje,
Ktoś nie śpi, aby spać mógł ktoś.
To są zwyczajne dzieje.

Idźmy i szydźmy z świata jasnym czołem: fałsz serca i fałsz lic muszą iść społem

Czymże jest człowiek, jeżeli najwyższym
Jego zadaniem i dobrem na ziemi
Jest tylko spanie i jadło? Bydlęciem,
Szczerym bydlęciem.

Lecz cicho! Co za blask strzelił tam z okna!
Ono jest wschodem, a Julia jest słońcem!
Wnijdź, cudne słońce, zgładź zazdrosną lunę,
Która aż zbladła z gniewu, że ty jesteś
Od niej piękniejsza.

Tak, bracie, płomień spędza się płomieniem,
Ból dawny nowym leczy się cierpieniem(…)

Zdradne są kroki za śpiesznie podjęte.

Co ma przyjść, przyjdzie, co ma minąć, minie;
W dni najburzliwsze czas jednak płynie.

Tu gdzie jesteśmy, sztylety
W ludzkim uśmiechu są skryte.

Wiem jednak, że na tym świecie żyję, gdzie pochwałę często zyskuje czynienie zła, kiedy czynienie dobra bywa uznawane za niebezpieczne szaleństwo.

Stoję, wahając się, co mam wprzódy czynić. I nic nie czynię.

Wina to, drogi Brutusie, nie gwiazd naszych, ale nas samych (...)

Dokonam żywota jako kawaler, ale przynajmniej zaoszczędzę mnóstwo pieniędzy na różne przyjemności, które mi tę smutną dolę osłodzą.

Jakże usilnie staramy się nieraz dostrzec pociechę w stratach!

Niech będzie, co będzie; czas wszystko równo w swym unosi pędzie