Cytaty pisarzy

Błędy człowieka czynią go sympatycznym.

Barwa jest cierpieniem światła.

Autorytety są główną przyczyną tego, że ludzkość stoi w miejscu.

Artysto, twórz, nie gadaj!

Wszystko, co przemija, jest tylko wizerunkiem.

Na początku był czyn!

Na cóż tworzenie wieczne, na cóż uganianie, jeśli stworzone pada w nicości otchłanie?!

Myślisz, że sam popychasz, a to ciebie pchają.

Błądzi człowiek, póki dąży!

Takiej miłości każdy młodzian czeka,
tak być kochana chce każda dziewczyna;
czemuż w najświętszym z popędów człowieka
tkwi tak straszliwego cierpienia przyczyna?

Samobójstwo (...) przecież nie można go uważać za nic innego, jak tylko za słabość, bo oczywiście łatwiej jest umrzeć niż mężnie znosić życie pełne udręki.

Odczuwamy bardzo często swe braki, a to, czego nam brak, posiada często, jak nam się wydaje, ktoś drugi...

Nie możesz niczym bardziej przysłużyć się swym przyjaciołom, jak tym, że nie popsujesz im ich radości, owszem, powiększysz ją, biorąc w niej udział.

Jakże trudno na tym świecie człowiekowi zrozumieć drugiego człowieka.

Czymże jest, Wilhelmie, sercom naszym świat bez miłości? Tym zapewne, czym byłaby bez światła latarnia magiczna. Ledwo wstawisz w nią lampkę, natomiast jawią się na białej ścianie barwne obrazy! A choćby były one tylko przelotnymi złudami, to jednak są nam szczęściem, stoimy jak młodziki i z zachwytem patrzymy na to cudowne zjawisko.

Będę używał teraźniejszości i niech się stanie przeszłością, co minęło.

Rad z wiatru, heroj żagiel rozpiął, i był wzdęty; siadł u steru i biegle przez ciemne odmęty łódź kierował.

W miłości to jest nieszczęściem: raz wojna, raz pokój.

Sen i śmierć to bracia bliźniacy.

Rzeczą człowieka jest walczyć, a rzeczą nieba – dać zwycięstwo.