Rad z wiatru, heroj żagiel rozpiął, i był wzdęty; siadł u steru i biegle przez ciemne odmęty łódź kierował.
W miłości to jest nieszczęściem: raz wojna, raz pokój.
Sen i śmierć to bracia bliźniacy.
Rzeczą człowieka jest walczyć, a rzeczą nieba – dać zwycięstwo.
Podróżowanie to najwspanialsza rzecz na świecie.
Najnowszą pieśń najwięcej ludzie sławią.
Na ziemi nie ma słabszego stworzenia niż człowiek.
Mowa słodsza niż miód.
Miłość posiada skrzydła, ale też może ich i udzielić.
Los dał ludziom odwagę znoszenia cierpień.
Kto czyni cnotliwie i przed złem się wzdraga, tego sławę po świecie roznoszą pochodnie.
Jeśli kto kocha wojnę domową, jest pozbawiony więzów rodzinnych, prawa i własnego miejsca.
Jakie słowo wypowiesz, takie usłyszysz.
Jak los liści na drzewach, taki też los rodu ludzkiego.
Być zawsze pierwszym i innych przewyższać.
Hektor miał Trojan radę nad Skamandru rzeką; Zsiedli z wozów, słuchali słów z ust Pryjamida. Jedenastołokciowa w ręku jego dzida, błyszczy się ostrze złotym objęte pierścieniem.
Kiedy zbliżyły się wojska nacierające na siebie, Wręcz się zderzyły puklerze i włócznie, i mężów zawziętość W zbroje spiżowe odzianych, a w środku tarcze wypukłe Zwarły się jedne z drugimi. Zgiełk straszny o niebo uderzył.
