Cytaty brytyjskich pisarzy

- Widzisz, już nie jest tak, jak dawniej.
- Między Tobą i Julianem?
- Właśnie. Widzisz, kiedy myślałam, że Julian zabił, kochałam go tak jak przedtem. - Umilkła na chwilę. - Byłam nawet gotowa wziąć winę na siebie.
- Wiem przecież. Jakie to głupie! Czemu kobiety robią z siebie takie męczennice!

Jeżeli kruszą się fundamenty, wali się wszystko.

W czasach młodości panny Marple nie używało się słowa ,,seks" ale doprawdy było go mnóstwo i sprawiał ludziom znacznie więcej przyjemność. W każdym razie tak jej się wydawało. Chociaż traktowano go powszechnie jak grzech, to jednak wtedy był czymś lepszym niż obecnie, kiedy uważa się go za rodzaj obowiązku.

- Już lepiej. Och, to było okropne! Dlaczego pozwolił mi pan tam wejść?
Nie mogłem powstrzymać uśmiechu na tę typowo kobiecą logikę. W duszy byłem zadowolony z jej zachowania, gdyż dowodziło ono, że nie była taka nieczuła, za jaką chciała uchodzić. Była przecież jeszcze bardzo młoda i jej ciekawość mogła wypływać z bezmyślności.

Gdy kobieta widzi, że mężczyzna jest nią zainteresowany, odbiera to jako komplement, i sama ułatwi poznanie.

Tajni agenci, rabunek, przemoc, morderstwo, oszustwo - zgodził się Adam. - Wszystko to bzdury, a jednak ta strona życia istnieje.

Moja nowa znajoma pochyliła się i mówiła dalej z zapałem, używając niezrozumiałych dla mnie określeń. Ale mimo to zauważyłem, że coraz bardziej mnie interesuje. Wydawała się ciekawą mieszaniną dziecka i kobiety. Chociaż życiowo doświadczona i — jak twierdziła — zdolna o siebie zadbać, w jej prostych poglądach na życie i determinacji, aby odnieść sukces, było coś interesująco naiwnego.

Cóż to za dziwne zrządzenie natury - pomyślał Herkules Poirot - że każdy mężczyzna, jakkolwiek byłby zewnętrznie niepociągający, znajduje kobietę, która go wybiera.

- Ach, wy kobiety! - prychnął rozdrażniony starszy pan. - Wszystkie, cholera, jesteście jednakowe! Nie potraficie być precyzyjne! Nigdy nie jesteście niczego pewne. (...) - Wszystko to nonsens!

To właśnie najcichsi, najpotulniejsi ludzie dokonują niekiedy zupełnie niespodziewanie czynów gwałtownych, bo gdy im hamulce puszczają, nic ich nie może powstrzymać!

- Nie powinno się umierać w pociągu - powiedział Derek lekko. - Na pewno powoduje to mnóstwo komplikacji prawnych, a poza tym dostarcza pretekstu, żeby pociągi spóźniały się jeszcze bardziej niż zwykle.

Pat, ściskając w garści skarpetki Nigela, siedziała na łóżku, Nigel przy komodzie ze wszystkimi szufladami wyciągniętymi kopał jak podniecony terrier w stosie swetrów, podczas gdy wokół niego kłębiły się majtki, staniki, pończochy tudzież inne części damskiej garderoby.
- Do jasnej Anielki - wykrzyknęła Sally - co tu się dzieje?
- Szukamy sody - wyjaśnił Nigel krótko.
- Sody? Po co?
- Odczuwam ból - Nigel uśmiechnął się bezczelnie. - Ból w brzusiu i tylko soda może go uśmierzyć.
- Wydaje mi się, że mam gdzieś trochę.
- Nic z tego Sally, musi to być soda Pat. Tylko ten gatunek jest w stanie przynieść ulgę w mojej szczególnej dolegliwości.

Nigdy nie potrafiłam zrozumieć ludzi, którzy najchętniej zatrzymaliby dziecko w beciku i żałują każdego upływającego roku. Ja chwilami wprost nie mogłam się doczekać, pragnęłam zobaczyć, jaka Rosalind będzie za rok, za dwa lata, za trzy...To istny cud – dziecko, nasze własne, lecz zarazem dziwnie obce. Jesteśmy wrotami, którymi wkroczyło w świat; przez pewien czas pozwoli się otaczać opieką, a później odejdzie, żeby wieść własne niezależne życie, nam zaś pozostanie się przyglądać, zachwycać tą wolną i swobodną istotą. Zupełnie jakby się przyniosło do domu nieznaną roślinę, zasadziło i z niecierpliwośćią czekało, co wyrośnie.

Mężczyźni lubią mieszać się do najbardziej niewinnych rozrywek.

- Żołnierzyki - rzekł. - Żołnierzyki na Wyspie Żołnierzyków.

Zwykle przeczuwamy prawdę, zanim ją usłyszymy.

Ach, jakież pajęczyny tkamy,
Kiedy się raz w oszustwo wdamy.

W mniejszym lub większym stopniu wszystkie zbrodnie są do siebie podobne.

- niegdyś był pan bardzo znany, prawda? ale teraz metody śledztwa bardzo się zmieniły.
- jednak zbrodnie pozostały takie same - zauważył Poirot łagodnie.

Ludzie często nie są tacy, jakimi się wydają.