Cytaty brytyjskich pisarzy

Można mieć zbrodnię bez mordercy, ale żeby mieć dwie zbrodnie, trzeba mieć dwa trupy.

- Czy nigdy nie używasz mózgu, który dobry Bóg ci ofiarował?

(...) Co robisz po południu, Gryzeldo?
-Wypełniam swoje obowiązki-odparła. - Obowiązki żony pastora. Herbatka i skandal o wpół do piątej.

Niewiele było w nim dobrego. Yictor Drakę miał osobowość tak zimną i wyra¬chowaną, jak to tylko możliwe, skrytą za maską sympatycznego zuchwalstwa. Nie przewidziała wcześniej, jak łatwo potrafi odczytać cudze myśli i zagrać na czyichś uczuciach.

Konstabl Good, który sprowadził tego obiecującego świadka, wtrącił się. Wiedział dobrze, co Cyril i jego koledzy robili na nowej drodze. Kilku rozzłoszczonych właścicieli domów zawiadomiło o zniknięciu chryzantem.

Jednak żeby osiągnąć w życiu powodzenie, trzeba zawczasu planować każdy szczegół.

Widok tak wielu kosztowności sprawia, że zaczynam żałować, iż zajmuję się wykrywaniem przestępstw, a nie ich popełnianiem.

Czy można nienawidzić kogoś tak bardzo, że naprawdę chciałoby się go zabić?

Jedyna rzecz, dla której warto żyć to piękno. (...) Więc dlaczego ludzie tak często otaczają się brzydotą?

- (...) Ale morderstwo jest aktem gwałtownym. Kojarzy się raczej z mężczyzną.
- Ale trucizna to broń kobiet - zdziwił mnie rzeczowy ton głosu pani Cavendish.

"Soupir d'automme; w sam raz dla mademoiselle". Jesień, tak, pozostała jej tylko jesień. Jej, która nigdy nie poznała wiosny ani lata i nigdy już ich nie pozna. Tego co straciła nie odzyska nigdy.

W czasach napięć, w okresie śmiertelnego zagrożenia, nie można myśleć o własnych, trywialnych dolegliwościach i kłopotach.

Frances wiedziała, że w razie braku gotówki trzeba skąpić sobie albo dokądś wyjechać i przez czas pewien żyć na koszt krewnych lub przyjaciół. Później można zaciągnąć pożyczkę… Jednakże spoglądając na męża rozumiała, że w świecie Cloadów nie stosuje się takich chwytów. Nie żebrze się, nie robi długów, nie pasożytuje na bliźnich. I odwrotnie: nie daje się jałmużny, nie udziela pożyczek, nie toleruje pasożytów.

W tym domu nikt nie używa właściwych narzędzi...łapią, co jest pod ręką, i nie odkładają na miejsce. I nikt nic nie pamięta. Gdybym miał tak żyć, byłbym w stanie ciągłej obawy...ale oni...im to chyba nie przeszkadza.

- Proszę pana - zaczęła - pan był od początku bardzo dobry i wie pan tak dużo.
W tej chwili uprzytomniłem sobie, że mała Cyntia jest urocza, nieporównanie milsza od pani Cavendish, która nie mówi nigdy podobnie przyjemnych słów.

Mężczyznę można dławić, jak długo się chce, ale z kobietą sprawa przedstawia się zupełnie inaczej. Nie wolno przekroczyć pewnej granicy. Ponieważ kobieta w sercu nosi zawsze skłonność do wypowiedzenia prawdy. Iluż mężczyzn, którzy zdradzili swoje żony, zeszło spokojnie z tego świata, zabierając swój sekret do grobu? A ile z żon, które oszukały mężów, niszczy im dodatkowo życie, wypominając w oczy swoje wiarołomstwo?

O to chodzi, panie Pont...nie, panie Poirot. Dziwne, że nigdy o panu nie słyszałem, prawda?
— To nie dziwne, to godne pożałowania — odpowiedział Poirot. — Brak dziś odpowiedniego wykształcenia.

Teraźniejszość zawsze tkwi korzeniami w przeszłości.

- Ach, jutro - powiedział. - Czasami jutro jest bardzo odległe.
- Wręcz przeciwnie - odparł Poirot. - Według mnie regularność, z jaką jutro zmienia się w dziś, jest ogromnie monotonna.

Świat okrutnie obchodzi się z kobietami. Tylko za młodu mogą coś dla siebie wywalczyć. Kiedy są stare i brzydkie, nikt im nie pomoże.