Cytaty polskich pisarzy

Forst obrócił się cały w jej stronę, zbliżył się i przysunął do niej tak, że mogła zareagować tylko w jeden sposób, kładąc się na plecach. Zatrzymał się nad nią, wspierając się jedynie na łokciach. Patrzył w jej oczy, jakby nie widział jej od lat. Dotykał jej twarzy tak, jakby robił to po raz pierwszy i musiał poznać każdą jej najmniejszą część. Zaraz potem przymknął powieki, a jego usta znalazły się o centymetr od jej.

- Powiem wprost, Szczerbaty. Gdybyś był światłem na końcu jakiegokolwiek tunelu, od razu bym zawróciła.

- Gdzie jesteś? - spytał.
- A co? - odparła przekornie. - Chciałabyś usłyszeć, że w łóżku? I dowiedzieć się, co na sobie mam?
- Cóż...
- No dobra, skoro to ci pomoże. Pamiętasz te czarne stringi, które kupiłam sobie przed Poznaniem?
- Dość dobrze.
- Są na Argentyńskiej - rzuciła, zmieniając ton. - Dolna lewa szuflada w sypialni. Tyle się dowiesz o mojej bieliźnie, wstrętny zbereźniku.

W rzeczywistości jednak żaden z ciebie rycerz, bo gołą dupą jeża zabić nie potrafisz.

Idź za głosem serca, Zordon. Ale zabierz ze sobą głowę.

Czasem mówię im też, że tata idzie spać, a jak tylko się obudzi, to będziemy wszyscy sprzątać - ciągnął. - potem zamykam się w pokoju i czytam. Mam blogi, absolutny spokój.

Teraz, kiedy go nie było, chciałam wierzyć, że mógł dać mi szansę i zrobić wszystko inaczej. Ale gdyby wczoraj powiedział mi, że przez ostatnie pięć lat kłamał?

- (...) Musimy tylko znaleźć starszego sierżanta Satanowskiego z Zespołu do spraw Poszukiwań i Identyfikacji Osób.
– Nazwisko nie nastraja optymistycznie.
– Odezwał się, Oryjski.

- Ścisnęło Ci dupę ze strachu?
- Nie lubię być kaczką w powietrzu. Jestem z natury orłem, drapieżnikiem, czyham na ofiarę. Rozumiesz.
- Jesteś radiooperatorem.
- Ale goreje we mnie dziki zew.

Syfy są trochę jak konstelacje na niebie. (...) Zaczynasz dostrzegać je dopiero, jak ich wypatrujesz.

Na półkach:
Przeczytane
"Najwięcej łez wylewamy nie nad grobami tych, których najlepiej poznaliśmy, ale tych, którzy sprawili, że mogliśmy lepiej poznać samych siebie. Tych, którzy pokazali nam, kim naprawdę jesteśmy".

- Matko Boska, łaski pełna…..
- Felek… – zaczął ostrożnie Leon jakby sam dźwięk polskiej mowy miał stać się katalizatorem wybuchowej reakcji.
- Zabił mnie? – zapytał cicho Essker, nie otwierając oczu.
- Jeszcze nie.
- To powiem mu żeby zaczął od ciebie.

Nigdy nie jest za wcześnie, by zmienić przeszłość, ani za późno, by zmienić przyszłość.

(...) zaufanie buduje się kiedy, jedna strona jest bezbronna, a druga tego nie wykorzystuje.

Żadna melodia nie rozlega się po to, by się skończyć. A jednak każda ma ostatni dźwięk - i dopiero kiedy ten wybrzmi, staje się ona całością. Jestem przekonany, że w tym wypadku właśnie odegraliśmy wspólnie ostatnią partię tej konkretnej melodii.

- Polać Ci? - zapytał baron.
- Jeszcze nie ma nawet południa.
- Ponawiam pytanie - odparł niezrażony ojciec.
- Kapkę.

Popatrzyła na niego z politowaniem.
– Jesteś dla mnie o dziesięć lat za młody, o pięć kilogramów za gruby i... – urwała, krzywiąc się. – Jakieś dwie klasy za brzydki.
– I co jeszcze?
– I nie jesz mięsa. Prawdziwy facet ma mieć instynkt łowcy, rozumiesz?
– Potrafię zapolować na porządną promocję w Subwayu.
Zaśmiała się pod nosem.
– I nie jestem nawet o kilogram za gruby, to wszystko mięśnie.
– Jasne. Spróbuj lepiej szczęścia u Kormaka – poradziła.

(...) głównym powodem zarówno odbierania, jaki dawania nowego życia jest jedno i to samo uczucie. Uzmysławiało to jego siłę, ale też niebezpieczeństwo. I sugerowało, że z miłości należy się tyle cieszyć, ile jej obawiać.

Zacytuję filipińskiego klasyka-odezwała się w końcu Joanna - Lwie Buchelcie i aplikancie Zordonie. Nie idźcie tą drogą.

Odpływasz myślami w siną dal - odparła. - Na przepastne wody oceanu bezowocności.