Cytaty rzymskich pisarzy

Kobiety wychodzą za mąż, po to, żeby się rozwieść, i rozwodzą się po to, żeby wyjść za mąż.

Klęska jest okazją do cnoty.

Kiedy lekarstwo jest haniebne, wstyd przychodzić do zdrowia.

Każdy lud może żyć i rozwijać się tylko dotąd, dokąd zna i miłuje swoją przeszłość, ginie, gdy traci dla niej szacunek.

Każdy kogut na swych śmieciach śmielszy.

Jeśli znajdziesz prawdziwego przyjaciela (co zdarza się naprawdę rzadko!) chroń go, bo to drugi ty.

Jeśli chcesz być kochany, kochaj.

Inaczej niż życie, śmierć nie może zostać człowiekowi odebrana i dlatego możemy uważać ją za dar Boga.

Głód nie ma ambicji.

Gdy nie wiesz, do którego portu płyniesz, żaden wiatr nie jest dobry.

Dumne i przepotężne jest miano matki.

Drzewo nie smagane wichrem, rzadko kiedy wyrasta silne i zdrowe.

Dopóki los pozwala, żyjcie wesoło.

Dobry człowiek różni się od boga tylko czasem trwania.

Dobro nie rodzi się ze zła.

Długi dzień łagodzi ból.

Dla ludu religia jest prawdą, dla mędrców fałszem, a dla władców jest po prostu użyteczna.

Dla chorego i miód jest gorzki.

Czy jest coś gorszego niżeli śmierć? Życie, jeśli pragniesz umrzeć.

Człowiek zmęczony szuka sporu.