Cytaty amerykańskich pisarzy

Idź więc, są światy inne niż ten.

Człowiek, który nie potrafi się podzielić używką, powinien z niej zrezygnować.

Człowiek w czerni uciekał przez pustynię, a rewolwerowiec podążał w ślad za nim.

Czas to złodziej, a jedną z pierwszych rzeczy, które ci odbiera, to poczucie humoru.

Bo to, co widziane, nie zostanie odwidziane, a co znane, nie zostanie odeznane.

Odważny człowiek potrafi myśleć.
Tchórz – nie.

Powodem, dla którego autorzy prawie zawsze dedykują komuś swoją powieść (...), jest to, że w końcu wszyscy zdają sobie sprawę z własnego egoizmu i to napawa ich grozą.

Nie potrzebował psychiatry, żeby stwierdzić, iż pisanie miało swoją autoerotyczną stronę – zamiast walić konia, tłuczesz maszynę do pisania, przy czym jedno i drugie polega na szybkości i sprawności dłoni oraz szczerym zaangażowaniu w sztukę samozaspokojenia.

Jak się żyje w wesołym miasteczku, nie sposób powstrzymać się od śmiechu.

Zrozumieć śmierć? Proszę bardzo. Śmierć przychodzi wtedy, gdy dopadnie cię któryś z potworów.

W blasku życia zawsze towarzyszą nam cienie śmierci.

Cicha woda zawsze płynie głęboko.

Mimo wszystko życie jest wspaniałe.

Boże, użycz mi pogody ducha, abym godził się z tym, czego nie mogę zmienić, odwagi, abym zmieniał to, co mogę zmienić, i szczęścia, aby mi się jedno z drugim nie popieprzyło.

Serca są po to, żeby je łamać, a opinie są po to, żeby je zmieniać, i dziękujmy za to Panu.

Są rzeczy, o których nie mówi się nawet najbliższym przyjaciołom. Czasem zresztą nie trzeba mówić, bo oni i tak wiedzą.

On sam, siedzący o czwartej nad ranem ze szklaneczką whisky w ręce i martwym światem nie tylko dookoła, ale również w swojej głowie, tysiąc lat przed świtem i bez nadziei na jakąkolwiek kołysankę.

Marzenia umierają i przepadają w otchłani czasu, to jedna z gorzkich prawd życia. Jedna z wielu.

Codziennie to samo gówno.

Czy stare blizny nigdy nie przestają boleć?