Cytaty amerykańskich pisarzy

Zawsze wierzyłem w Boga. Myślę że to jest cześcią Ciebie od początku, zdolnością do wiary lub w pewnym momencie swojego życia, kiedy potrzebujesz pomocy od siły większej niż Ty sam, po prostu zgadzasz z tym.

Nie możesz oczekiwać że zachwycisz kogoś siłą swojego pisania dopóki sam tego nie doświadczysz.

Kocham zbrodnie, kocham tajemniczość i kocham duchy.

Żyj dniem i bierz co przyniesie.

Zacznij od tego, co znasz, a potem wymyśl to na nowo.

Sztuka to magia, bez dwóch zdań, ale źródłem wszystkich dzieł sztuki, nawet tych najbardziej dziwacznych, jest szara codzienność.

Pamiętaj, że maksyma „zobaczyć znaczy uwierzyć” to zwykłe odwracanie kota ogonem. Sztuka stanowi konkretny wytwór wiary w połączeniu z indywidualnymi oczekiwaniami, prowadzi do uświadomienia sobie istnienia świata, który bez tego nie byłby niczym więcej jak tylko woalem bezcelowej świadomości rozpiętym nad zatoką głębokiej tajemnicy. A poza tym – jeśli ty nie wierzysz w to, co widzisz, to kto uwierzy twoim dziełom?

Nie ma tyrana równie bezlitosnego jak ból, ani despoty, który dorównałby okrucieństwem poplątanym myślom.

„Najpierw boisz się, że umrzesz, a potem, że przeżyjesz”. Tak mawia Wireman, a on wie, co mówi; też był na wakacjach w piekle.

Nadziei nie można zabronić nikomu i nigdy.

Każde zmartwienie w końcu się zużywa. Tak mawia Wireman.

Karty przeszłości każdy tasuje, jak mu pasuje.

Czasem – a właściwie chyba najczęściej – bywa tak, że o rzeczach wstydliwych czy wręcz niedorzecznych łatwiej opowiedzieć obcemu.

Bóg nie znosi tchórzy, jak mawia Wireman. Między innymi.

Bóg karze nas za brak wyobraźni.

Bo sztuka to magia, a magia nie zawsze jest biała.

Bądź odważny. Nie obawiaj się rysować tego, co ukryte. Nikt nie powiedział, że sztuka musi być zawsze jak zefir, czasami sztuka to huragan. Ale nawet wtedy nie wolno ci ulec wahaniu, musisz trzymać kurs. Bo jeśli powiesz sobie „ja tu rządzę” – a to jest wielkie kłamstwo, które leży u podstaw złej sztuki – to pogrzebiesz swoją szansę na dotarcie do prawdy. Prawda nie zawsze jest ładna. Czasami prawda – to duży chłopak.

Ale mój słowotok najbardziej napędzała czysta, szczera ulga. Czułem się tak, jakbym wyciskał jad z rany po ukąszeniu węża.

Przejść przez piekło to jedno, ale czy zechcesz posiąść je na własność?

Najpierw uśmiechy, potem kłamstwa. Dopiero potem kule.