Miasto zagubionych dusz

- Jeśli powiesz, że zrozumiem, kiedy będę zakochana, to stłukę cię tym ręcznikiem.
- A jeśli ty nie pozwolisz mi wrócić do pokoju i ubrać się, każę Magnusowi wezwać skrzaty, żeby zawiązały ci włosy w spełni.

I nienawidzę cię. Zawsze będę nienawidził. I nie ma na tym świecie ani na innych żadnej magii, żadnego czaru, który by to zmienił.

"Simon Lewis molestuje kobiety pijane do nieprzytomności" nie było epitafium, pod którym chciałby być pamiętany.

- Powiedziałeś, że mnie kochasz. - Jej głos drżał. - Zaproponowałeś, że oddasz mi swoje oszczędności. Nie mogę tego od ciebie przyjąć.
- Czego? - W jego głosie brzmiała nuta urazy. - Moich pieniędzy czy miłości?

To kłopot znać kogoś tak dobrze, pomyślała. Bardzo trudno jest przy tym kimś udawać albo ignorować jego udawanie, nawet jeśli by tak było łatwiej.

Bo jak często się zdarza z tym co cenne i zagubione - kiedy go znajdzicie, może nie być taki sam jak wcześniej.

Czerń, by nocą tropić demony
Biel to kolor na czas żałoby
W złocie idzie do ołtarza panna
Czerwień kolorem do czaru wywołania.

- Zaczekaj. Są tutaj. Pod: "Magia nieśmiercionośna".
- Nieśmiercionośna? - zamruczał Sebastian. - To gdzie w tym zabawa?

Pablo Neruda: Kocham cię, jak się kocha jakieś rzeczy mroczne.

William Szekspir:,,Miłość jest marą. Miłość jest szatanem, nie ma złego anioła oprócz miłości".

Księżyc świecił na nich niczym reflektor, jakby byli jedynymi ludźmi na scenie świata.

- Powiemy jej za tydzień. Co za różnica, tydzień wcześniej czy później?
Jace zmierzył go wzrokiem.
- Dwa tygodnie temu byłeś martwy.

Nawet nie chcę chcieć kogoś innego niż ty.

- Ja mogę być druhną honorową - zaproponowała Clary i spojrzała na Simona. - A ty mógłbyś...
- O, nie. Ja jestem hipsterem. Nie nadaję się na tematyczne wesela. Jestem zbyt cool.
- Grasz w D&D, jesteś komputerowym świrem - poprawiła go Clary.
- Komputerowy świr jest cool - oświadczył Simon. - Damy kochają nerdów.

(...) przeciwności sprawdzają siłę charakteru. W trudnych czasach, w mrocznych czasach, niektórzy ludzie jaśnieją.

(...) nie zabijamy naszych przyjaciół. Próbujemy ich ratować. Jeśli Niebo tego nie chciało, nie powinno było dawać nam zdolności kochania.

- Chyba zawsze brakowało mi kawałka duszy i znalazłem go w tobie, Clary. Mówiłem kiedyś, że niezależnie od tego, czy Bóg istnieje, jesteśmy zdani na siebie. Ale przy tobie czuję inaczej. Clary zamknęła oczy, żeby nie zobaczył jej łez. Łez szczęścia.

...po prostu pamiętaj o tym, że zrobiłem to dla ciebie, kiedy twoja matka zachowując się jak niedźwiedzica odseparowana od małego niedźwiedziątka zacznie obgryzać moja kostkę...

Prawda jest niebezpieczna.

- Jak długo możesz zostać? - wyszeptała w ciemność.
- Tak długo, jak zechcesz.