Cytaty poetów

Jak lizać rany celnie zadane, jak lepić serce w proch potrzaskane?

Wszystko mnie boli. Gdziebyś mnie nie dotknął, to mnie boli. Gdziebyś nie strzelił, to trafisz mnie.

Wypalić się do końca, do spodu, żeby śmierci, tej zwyczajnej wariatce, nic nie zostawić, niech odziedziczy po nas popiół wygasły i niech go sobie rozdmucha, jeśli chce, na siedem stron, i niech ma przy tym iluzję, że nie jest bezrobotna.

Ja się czuję bardzo bezpiecznie, jak jestem sam. Najwięcej. Bardzo mi jest dobrze ze sobą samemu. Ja od razu powiem temu, który mnie odkryje, żeby się na mnie nie gniewał, jak sobie będę odchodził trochę co jakiś czas.

Z kulą u nogi przeklętej pamięci, z nożem, co w plecach aż do rękojeści, z obłędem, co w oczach się nie mieści

Uroda cieszy tylko oczy, dobroć jest wartością trwałą.

Kiedy gniew zawładnie tobą, trzymaj język za zębami.

Jaka wina, taka kara.

Przyjaźń jest subtelną rozkoszą szlachetnych dusz.

Niedola ludzi jednoczy.

Nie wszystko można w życiu zdobyć. Trzeba raczej wybierać.

Ironia jest potwierdzeniem pustki.

I czarne włosy posiwieją.

Dobrych ludzi nikt nie zapomina.

Złoto potrafi zabałamucić nawet uczciwego człowieka.

Złoto nie śniedzieje.

Wiem, że moje ręce nie dotkną nieba.

Nie czas modlitwie po przegranej bitwie.

Zły towarzysz złoto,
Gdy nie w parze z cnotą;
Wielkie szczęście twoje,
Gdyś posiadł oboje.

O Afrodyto! wielowładna, boska,
Która masz wszędzie po świecie ołtarze,
Spraw niech mojego serca już nie karze,
Miłosna troska.