Cytaty poetów

Orły padają z bolu; gną, łamią się im skrzydeł loty,
gdy je obsiadła zawiść stadem wronim,
a w orlich piersiach serca są bijące,
zbyt czułe, wzajemnymi zdradami krwawiące.

Gadu, gadu, stary dziadu.

Polska to jest wielka rzecz.

Nie każdy ma jedno na świecie,
a każdy ma swoje osobne,
co go trzyma – a te drobne
rzeczki, małe, niepozorne,
składają się na jedną wielką rzecz.

RACHELA:
[...]
a że to tak przemija;
że my się rozejdziemy,
że się wzajem zapomniemy,
to jest, pan mnie zapomni,
i jak się Rachel oprzytomni,
to będzie marzyć
i może będzie smutna.

POETA:
To będzie pani kontenta,
że myśl ta upornie zajęta
smutkiem - a Smutek to Piękno.

GOSPODARZ
To, co było, może przyjś —
PAN MŁODY
Myśmy wszystko zapomnieli;
mego dziadka piłą rżnęli…
Myśmy wszystko zapomnieli.

Nie dość jest kogoś ukarać lub obić,
trza umieć słowem powolnie i święcie
przekonywać i działać ot językiem raczej.

Muzyka (...) jak źródło krwi żywa, taktem w pulsach nierówna, krwawiąca jak rana świeża: melodyjny dźwięk z polskiej gleby bólem i rozkoszą wykołysany.

Dziad:

Byłeś młodszy,
a ja bywał blisko, bywał,
widziałem, patrzały oczy,
jak topniał śnieg i krew spłukiwał,
a potem Widziadło kroczy,
wielką czarną chustą wieje
i Śmierć sieje...Ojciec:
Strasno podobno cholera...

Dziad:

Tylo sta ludzi zabiera -
Padali, jak bąki rażone,
byle ka, pod płot, na gnoju.

KONRAD:
Chciałbyś to co mówię, określić....MASKA 3:
Jako optymistyczne pojęcie nienawiści.

Wszystko się w poezji topi
u pani, ojciec i chłopi.

Naści, rządź!
Masz tu kaduceus polski,
mąć nim wodę, mąć.

Każdyże inny Szczęście zbiera...

..., noc to poślubna,
ta jest zawsze siłopróbna.

Męka Orestesa przeszła nad całą ziemią mykeńską. Zbrodnia Atrydów nad całym ciążyła miastem. A zwalony Orestes dał ziemi swojej uwolnienie od klątwy.

Wszak każdy naród co innego niż państwo. Naród ma jedynie prawo być jako PAŃSTWO. A państwo zaś jest w stanie pomieścić wszystkich, jakichkolwiek, we wspólnej gminie.

Miłość, synu, zabija.

Ja Polka – i jeżeli Bóg miłość rozpali,
to ja kocham i bronię, choć dwór mój się pali.

Rzeczy serio nie ma;
wszystko jest prowizoryczne:
przekonania, opinie, twierdzenia.

ŻE ci sie bedzie cnieło
bez tatusia, bez nos,
bez tych płotów, bez ogroda;
że choć sie chłopem uciesys,
jesce tu płacząca przylecis,
bo tutok duszę mos,
bo tu sie serce przyjeło,
a tam ci bedzie samotno
i bez to ci bedzie markotno,
i bez to ci bedzie żal.