Cytaty poetów

Mądre słowa gasną w głupim uchu.

Najłatwiej uwieść cudzą żonę, kiedy się pokłóci z mężem

To plaga tych czasów, w których ślepcom przewodzą szaleńcy.

Najciężej cierpią ci, co sami cierpią, bo znikąd ulgi ni pociech nie czerpią; Lecz kto w cierpieniu znajdzie towarzysza, tego się boleść zmniejsza i ucisza.

Jako fiołek młodocianej wiosny,
Wczesny, lecz wątły, luby, lecz nietrwały,
Woń, kilka tylko chwil upajającą,
Nic więcej.

Kto umie lepiej poskromić złośnicę,
niech zawiadomi całą okolicę.

To w końcu dzięki ogładzie języka można odróżnić kto książę, kto żebrak.

Mała we wzroście, wielka jest w zawzięciu.

Dla chorej duszy najmniejsze przyczyny
Zdają się często prologiem ruiny,
Wina, drżąc ciągle z lęku przed zagładą,
Zdradza się sama z obawy przed zdradą

Ciała nasze - to nasze ogrody,
w których wola nasza jest ogrodnikiem.

Nie uwierzysz jednak, jak mi coś ciężko na sercu, ale to nic.

Gdyż zakochani, tak jak obłąkani,
Mają umysły rozgorączkowane,
A wyobraźnia ich kształtuje więcej,
Niż umysł chłodny byłby w stanie pojąć.

Drwiąc z losu, śmierć też mając za nic,
Nadzieją karmiąc się bez granic,
Wbrew rozumowi, łasce, trwodze;

Wyobraźnia najsilniej działa w słabym ciele.

Szalony jestem tylko przy wietrze północno-zachodnim; kiedy z południa wieje, umiem odróżnić jastrzębie od czapli.

Wariatem jest, kto liczy na łagodność wilka, na zdrowie konia, na miłość młodego chłopca i na przysięgi nierządnicy.

Nie można motłochu karmić kawiorem.

W słabym najsilniejsza jest wyobraźnia.

A picie, (...) jest ojcem trzech rzeczy.
(...)
Co się tyczy miłości, jest ono po części jej ojcem, a po części nie jest, bo pobudza żądzę, a wstrzymuje wykonanie, (...) bo ją rodzi i uśmierca; podżega ją i ostudza; pociąga ją i odpycha; daje jej egzystencję ale bez konsystencji; kołysze ją do sny i kłamiąc jej rzeczywistością, w rzeczywistości ją upośledza.

Często przyjacielu,
narzędzia piekła prawdę nam podają,
Aby w nas zgubne potem sieci wplątać;
Łudzą duszę pozorem słuszności,
Aby nas zepchnąć w przepaść następstw.