Cytaty poetów

Błazna szaleństwo zdrową myśl ukrywa,
Błazeństwo mędrca zwykle głupstwem bywa.

Łatwiej nauczyć dwudziestu ludzi, jak mają postępować,
niż być jednym z tych dwudziestu

Kto drwi ze straty, złodzieja okrada; Sam siebie łupi, kto po stradzie biada.

Miłość jest dzieckiem, w swoim też wyborze,
Jak dziecko nieraz omylić się może;
Jak wśród igraszki dziecię słowo łamie,
Tak dziecię miłość przysięgając, kłamie.

Mój Boże! Mógłbym się zamknąć w łupinie orzecha i czuć się królem nieskończonych przestrzeni.

Zły świat i złe go czekają następstwa,
Gdy milcząc, takie widzi się przestępstwa.

Miłość uszlachetnia naturę ludzką, gdy zaś ta szlachetna, wtedy zamyka najlepszą swą cząstkę na grobie tych, których kochała.

Żarty możnych są zawsze dowcipne.

Słowo to słowo. A nikt wrzodów duszy
Nie przeciął w głąb jej sięgając przez uszy.

Biada podrzędnym istotom, gdy wchodzą pomiędzy ostrza potężnych szermierzy.

A to pustkowie leśne nie jest puste,
Bo dla mnie ty w nim jesteś całym światem.
Jak mogłabym się skarżyć na samotność,
Kiedy świat cały wygląda z twych oczu?
[akt II, scena I w przekł. S. Barańczaka].

Mówi więcej przez minutę, niż słucha przez miesiąc.

Zbytnia ufność w bezpieczeństwo pogrąża w przepaść człowieczeństwo.

Nie możesz mnie, mój panie, pozbawić niczego, czego bym chętniej się nie wyrzekł: wyjąwszy życia, wyjąwszy życia, wyjąwszy życia, wyjąwszy życia.

Piekło - zawołał - próżne jest na teraz,
A wszystkie diabły zbiegły na nasz okręt!

...nie umiem przybierać potulnych min ani wydawać z siebie wymownych westchnień, ani zmyślnie układać przyrzeczeń; znam tylko proste i dosłowne przysięgi, do których uciekam się tylko wtedy, gdy trzeba, i których nigdy nie łamię, nawet wtedy, gdy z pozoru tak trzeba.

Na skrzydłach miłości Lekko, bezpiecznie mur ten przesadziłem, Bo miłość nie zna żadnych tam i granic: A co potrafi na to się i waży;

Chcę, by wbrew światu dziś moda nastała piękności duszy, a nie tylko ciała.

Sen, niewinny sen, który zwikłane węzły trosk rozplata, grzebie codzienne nędze; sen, tę kąpiel znużonej pracy, cierpiących serc balsam, odżywiciela natury, głównego posiłkodawcę na uczcie żywota.

Noc ciemna, która zbędnym czyni oko,
Słuch w jego miejsce nagradza wysoko;
Zmysł wzroku gasi, ale daje za to
Słuch wyostrzony, który jest zapłatą.