Cytaty poetów

Wszechwładny Cezar, trup zmieniony w glinę,
Chroni przed wichrem, zatkawszy szczelinę,
O, że też prochem, co trwożył świat stary,
Ktoś przed zawieją pouszczelniał szpary!

Mam w sobie miłość głęboką jak morze
I szczodrość tak jak morze bezgraniczną:
Im więcej ci ich udzielam, tym więcej
Czuję ich w sercu, bo są nieskończone.
[akt II, scena II]

Szczęśliwy biedak jest bogaczem, jednak
I w górach skarbów znajdzie mroźną biedę,
Kto nieustannie drży, że zubożeje.

Nędzna jest miłość, gdy da się określić." ~ Antoniusz

Czyż mam zapomnieć mej ojczystej mowy,
Której uczyłem się przez lat czterdzieści?
Na cóż mi więcej zda się teraz język?
Będzie jak wiola lub harfa bez strun (...)
Wyrok twój życie w głuchą śmierć odmienia.
Pozbawia język mój żywego tchnienia.

Cofnij się bólu, tam gdzie twoje miejsce.
akt II, scena 4

Jeden, wyłącznie jeden tylko bodziec
Podżega we mnie tę pokusę, to jest
Ambicja, która przeskakując siebie,
Spada po drugiej stronie.

Słabości, nazwisko Twoje: kobieta.

Lecz jeśli grzechem jest żądza zasłużonej sławy - jestem największym grzesznikiem wśród żywych.

Ach, jakże często najlichszemu ciału
Miłość pożycza blasków ideału!
Bo miłość widzi duszą, nie oczyma.

Ale nieszczęściu nieodwzajemnionej
Miłości winnaś współczucie, nie wzgardę.
[akt III, scena II w przekł. S. Barańczaka].

Tych kilka przestróg: Nie bądź skorym myśli
wprowadzać w słowa, a zamiarów w czyny.
Bądź popularnym, ale nigdy gminnym.
Przyjaciół, których doświadczysz, a których
Wybór okaże się być ciebie godnym,
Przykuj do siebie żelaznymi klamry;
Ale nie plugaw sobie rąk uściskiem
Dłoni pierwszego lepszego socjusza.

Muszę pogadać chwilę z własnym sercem: do takich rozmów zbędny mi towarzysz.

Julia: Czyż umie kochać, kto uczucia skrywa?
Lucetta: Miłość na pokaz to miłość fałszywa.

Nie marmur, nie książęcych pomników złocenia -
Jeśli co wieczne przetrwa, to ten wiersz jedyny:
W nim będzie wciąż się jarzył blask twego istnienia,
Gdy głaz tablic obrosną Czasu pajęczyny.

Gremio: Badania nauk - potrzeba doniosła.
Grumio: Gadania nałóg - potrzeba doń osła!

Jeśli o picie chodzi, mam niestety bardzo słabą głowę. Wiele bym dał, żeby wymyślono wreszcie inną formę życia towarzyskiego.

Glinianomózga kiszko, ty tępogłowy głupcze, ty skurwysyńska, plugawa, ociekająca tłuszczem patelnio!

O, jak okrutna bezbożna pobożność.

Sławę (...) zdobyć można najłatwiej i najdłużej zachować, kiedy się stoi nie na samym szczycie, ale tuż pod nim. Gdy coś się nie uda, wini się wtedy wodza (...), a niestała w swoich poglądach opinia zakrzyknie: "Ha, gdyby Marcjusz był temu przewodził!" A jeśli sprawy potoczą się lepiej, to reputacja, która do Marcjusza zdążyła przylgnąć tymczasem, ograbi z należnych zasług naczelnego wodza.