Cytaty poetów

Lecz prawda owa niech ci zawsze sprzyja;
Lepiej brać miłość, niż się jej dobijać.

Wszystkich ludzi twarze są uczciwe, jakiekolwiek mogą być ich ręce.

Leniwych tylko pośpiech zwykle dziwi.

Ślepa ambicja, która pragnie połknąć wszystko, co ma ją utrzymać przy życiu.

[akt II, scena IV].

Mnie zwiodła, Maurze; przyglądaj się bacznie;
Być może ciebie także zwodzić zacznie?

Już ty się nie bój; nie masz u mnie szans
Z tą brzydką gębą. Wpierw bym ją musiała
Przefasonować pazurami albo
Zamiast grzebienia chwycić tęgi wałek
I na łbie łysym zrobić ci przedziałek.

Dzień ten fatalny więcej takich wróży; Gdy się raz zacznie złe zwykle trwa dłużej.

Jeśli dłoń moja, co tę świętość trzyma, Bluźni dotknięciem: zuchwalstwo takowe odpokutować usta me gotowe. Pocałowaniem pobożnym pielgrzyma.

Słuchaj, powiem ci kazanie. (...)
Rodząc się, płaczemy,
Żeśmy na wielką błaznów przyszli scenę.
Król Lear, akt IV, scena 5.

Czy mam się martwić jak ten żak?
Patrz! Księżyc mruga mi z nieba -
I choćbym błądził, nie wiem jak,
To zawsze trafię tam, gdzie trzeba.

A jeśli druciarz cały kram
Swobodnie nosi w swym mieszku -
To i ja także prawo mam
Do moich grzechów i grzeszków.

Źle się wiedzie błaznom w nędznym roku tym, gdy mędrzec głupcem się staje i nie wiedząc, co począć z umysłem swym, błazeńskie małpuje obyczaje.

Złe czyny ludzi żyją po ich śmierci,
A dobre idą do ziemi wraz z kośćmi.

Tak już głęboko we krwi ludzkiej brodzę,
Że równie ciężko w tył kroki odwodzić,
Jak już do brzegu drugiego przebrodzić.

Życie me jest więc w ręku mego wroga.

Działanie oka gasi noc w swym mroku,
Lecz zwraca uchu, co zabrała oku.
I za to, z czego jeden zmysł wyzuto,
Drugi opłatę otrzymuje sutą

Kto wszystko zamyka, nic mu nie umyka.
Z przysłowia starego prawda ta wynika.

Miłość to opar westchnienia: ulotny,
Lecz ciężki, płomień spojrzenia: zalotny,
Ale palący, morze łez: choć czyste, Jednak bezdenne. Miłość jest zaiste
Dławiącą żółcią i zbawczym balsamem,
Jest metodycznym szałem - wciąż tym samym
I wciąż rosnącym.

Piękna kobieta to raj dla oczu, piekło dla duszy i czyściec dla kieszeni.

Tego nie mogę, czego zrobić nie chcę.

Bywa, że cnota pozorna jest grzechem,
A pozór grzechu ma zamiar cnotliwy
I choć czyn grzeszny, lecz koniec szczęśliwy.