Cytaty rzymskich poetów

Co zrobisz drugiemu, oczekuj od niego.

Codziennie umieramy, codziennie bowiem uszczupla się jakaś część życia.

Cnoty nie można nikomu zabronić, jest ona dla wszystkich otwarta.

Chwalebnie jest czynić to, co należy, a nie to, co wolno.

Być pozbawionym ojczyzny to nie do zniesienia.

Boimy się nie śmierci, ale wyobrażenia, jakie o niej mamy.

Biednym jest nie ten, kto ma mało, ale ten, kto tęskni za tym, by mieć więcej.

Aby poznać siebie, trzeba się wystawiać na próbę. Tylko tak może się przekonać każdy, na co go stać.

Ten popełnił zbrodnię, komu przyniosła korzyść.

Należy wysłuchać także drugiej strony.

Przemoc i szkody ujmuje w sieć ich sprawców, i ogólnie wraca do tego, który je rozpoczął.

Życie jest jednym długim borykaniem się w ciemności.

Żądza, choć niema, mówi o przyszłej rozkoszy.

Wzmagają się jedne narody, inne marnieją [...] i jak gońcy przekazują pochodnie życia.

Nic nie powstaje z niczego.

Nauka uwolniła człowieka od lęku przed bogami.

Mężczyzn namiętność bardzo często oślepia, każąc widzieć w kochance zalety, których nie ma.

Kto unika miłości nie tracąc jej czarów, ale nie płacąc okupu, zbiera najwięcej rozkoszy.

Co minęło, nie wróci; daremne błagania!

Bo ileż mogą oszustw i ileż wymyślić baśni
Ci, co za wszelką cenę nie pragną życia rozjaśnić!