Cytaty pisarzy

- Kolacja! - W drzwiach biblioteki stała Isabelle z łyżką w ręce. - Przepraszam, jeśli przeszkadzam.
- Dobry Boże, nadeszła chwila grozy - mruknął Jace.
Hodge też wyglądał na przerażonego.
- Ja...ja...ja zjadłem bardzo obfite śniadanie - wymamrotał. - To znaczy lunch. Nie dam rady nic w siebie wcisnąć...
- Wylałam zupę - oznajmiła Isabelle. - Zamówiłam chińszczyznę na mieście.
Jace zeskoczył z biurka i się przeciągnął.
- Świetnie. Umieram z głodu.
- Może jednak spróbuję zjeść odrobinę - wykrztusił Hodge.

Roderick Morgenstern (który, zdaniem Magnusa, w pełni zasługiwał na nazwisko brzmiące tak, jakby koza żuła żwir).

- Zostajesz w ubraniu? Mógłbym ci obiecać, że nie będę patrzyła, ale skłamałbym.
Clary rozpięła kurtkę i rzuciła nią w Jace'a. On ją złapał i położył na stosie własnych ubrań, uśmiechając się szeroko. Zdjął pas na broń.
- Zboczeniec - rzuciła Clary. - Choć dostajesz punkty za szczerość.
- Mam siedemnaście lat, my wszyscy jesteśmy zboczeńcami.

Człowiek się przyzwyczaja, przyzwyczaja się do tego stopnia, że z czasem zapomina, że krwawi.

A któż by chciał być człowiekiem? Ludzkie serce można złamać. Ludzkie kości zmiażdżyć. Ludzką skórę rozedrzeć.

Marzenia mają dużą moc. Zwłaszcza najgłębsze pragnienia naszych serc.

Mogłaś dać mi przeszłość - powiedział z lekkim smutkiem. - Alec to moja przyszłość.

- Myślę, że nie można całkowicie wykorzenić miłości. Myślę, że gdzie raz była miłość, zawsze pozostaną tlące się węgielki, ponieważ pozostałości ogniska trwają dłużej niż płomienie.
- W końcu jednak gasną. Zostaną tylko popioły.

- Kocham cię i będę kochał aż do śmierci, a jeśli potem jest jakieś życie, wtedy też będę cię kochał.

Ale ja po prostu chcę leżeć z Tobą i obudzić się przy Tobie, tylko raz, jeden jedyny raz w życiu. - W jego głosie było słychać nutę desperacji. - Tylko jedna noc. Ile w wielkim planie wszechświata może znaczyć jedna noc?

Przyzwyczajamy się do swojego życia, choćby było nie wiadomo jak ciężkie, i kiedy coś się w nim kończy, pozostaje pustka, którą w naturalny sposób próbujemy wypełnić naszymi obawami i lękami. Wypełnienie jej czymś dobrym wymaga czasu.

Zbyt długie oglądanie się w przeszłość nikomu nie służy. Zapominamy wtedy, że przyszłość jest wciąż przed nami.

Chyba chce, żeby ich mały duet zła zmienił się w trio.

Byłem w ciemności. Nie było nic prócz niej i ja nią byłem. A później usłyszałem Twój głos..

We włosach masz owoce jemioły- stwierdził, muskając oddechem jej policzek- To chyba znaczy, że każdy może cię pocałować w dowolnej chwili.
Tessa zmierzyła go wzrokiem.
- Myślisz, że będą próbować? (...)
- Zabiłbym każdego, kto by tego spróbował.
- Cóż, nie po raz pierwszy zrobiłbyś coś skandalicznego w czasie świąt - zauważyła Tessa.

- Moc nie musi być nieograniczona, żeby być śmiertelnie niebezpieczną.

Albowiem miłość jest mocna jak śmierć.

Dziewczynę uwolni tylko pocałunek, którego ona najbardziej pragnie.

- Bo go o to poprosiłaś. - Powiódł palcami po jej twarzy, jakby się upewniał, że jest prawdziwa.-Mogłaś dostać wszystko na świecie, a poprosiłaś o mnie.
Clary uśmiechnęła się do niego. Choć ubrudzony krwią i ziemią, był najpiękniejszą istotą, jaką w życiu widziała.
- Ala ja nie chcę niczego innego na świecie.

Simon zsunął się niżej na kanapie.
- Proszę, nie mów nikomu, że go znam.
Clary zachichotała.
- Kto używa słowa "lędźwie" ?
- Eric – powiedział ponuro Simon. – we wszystkich jego wierszach występują lędźwie.
- "Nabrzmiała jest moja udręka!" – wył Eric – "Agonia narasta w środku".