Cytaty pisarzy

Pieniądz śmierdzi, a zapach życia, skromniutki nieznaczny zapach malutkiej stokrotki roznosi się po całym kosmosie.

Noc jest po to, żeby umrzeć. Dzień jest po to, żeby żyć. Jeden dzień to jest całe życie.

– Mędrzec jest głupcem. Można śmiało i bezbłędnie tak powiedzieć.
– Jakżeż to?
– Głupiec widzi, że jest głupcem – i oto rodzi się mędrzec.

Prawdziwy przyjaciel to nie ten, który odwala za ciebie całą robotę, lecz ten który uświadomi ci, że wszystko masz zrobić sam.

Życie po śmierci jest dla tych, którzy umierają przed śmiercią, którzy umierają za życia.

Miłość jest spontanicznym, bezinteresownym czynieniem miłości, tak, jak słońce jest spontanicznym, bezinteresownym promieniowaniem słoneczności.(...) Słońce jest słońcem w świecie jasności, miłość jest słońcem w świecie ciemności.

Nie zna smaku prawdziwego życia, kto przez tunel samotności się nie przeczołgał.

Każda książka jest zawsze tylko książką; (…) wszystkie słowa są zawsze tylko słowami, nigdy nie są tym, co – z mniejszym lub większym popisem – usiłują opisać.

Rozdzierający jak tygrysa pazur antylopy plecy – jest smutek człowieczy.

Odkrycie jednego z najbardziej przekonywających dowodów na płynięcie czasu: to, że miłość między dwoma ludźmi gaśnie.

O miłości się nie mówi. Miłość się wyraża. Słowem również, ale to jest tylko jedna z rozlicznych manifestacji, manifestacja słowna, i nie powiedziałbym, że najlepsza.

Niektórzy rodzą się przeznaczeni żyć w straszliwym smutku i zwanej tragedii. Tylko miłość wielka, większa od ich przeznaczenia, może ich uratować.

Trudno zostawić w wodzie odciśnięty ślad.

Albo się pomyliłeś, albo jesteś pomylony.

Nawet stojąc w miejscu, można zabłądzić.

Na pewno jest tak, że to, co przeżywa się z kimś, wspólnie z kimś – przeżywa się podwójnie.

Na głupotę nie zawsze pomaga mądrość. Na głupotę często pomaga głupota.

Można się oprzeć o światło, o słoneczne promienie.

Niektórzy to tak chodzą, jakby się sami nieśli pod pachą.

Nie ma nic bardziej tragicznego niż żebranie o gest, o uśmiech od ukochanej Istoty. Przy tej tragiczności blednie wielka inna tragiczność, tragiczność cielesnego kalectwa, tragiczność duchowego kalectwa… wielka tragiczność blednie przy tragiczności żebrania o miłość.