Cytaty i aforyzmy Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj

Cytaty brytyjskich pisarzy

Zobacz listę pisarzy

Zobacz listę brytyjskich pisarzy

Pisarze wg. narodowości

Przygody! To znaczy: nieprzyjemności, zburzony spokój, brak wygód. Przez takie rzeczy można się spóźnić na obiad.

Nowy Jork jest przerażający, fantastycznie bezwyrazowy i misternie tragiczny.

Głębokie doświadczenie nigdy nie jest pokojowe.

Jedynym powodem istnienia powieści jest to, że próbuje odzwierciedlić życie.

Doświadczenie nie ma granic i nigdy nie jest kompletne; jest ogromnie wrażliwe jak rodzaj pajęczej sieci utkanej z nalepszych nici umieszczonych w komorze świadomości, wyłapującej z powietrza każdą cząsteczkę.

Właściwy czas, to każdy czas który ma się szczęście posiadać.

Nie zwracaj uwagi na to co ktoś mówi o kimś innym. Oceniaj wszystkich i wszystko samodzielnie.

Obrzydliwą rzeczą jest podążać za pieniędzmi, ale uroczą je spotkać.

Istnieją dwa rodzaje smaku: smak emocji zaskoczenia i smak emocji poznania.

Chociaż istnieją pewne nieprzyjemne rzeczy w Wenecji, to nie ma nic bardziej nieprzyjemnego niż odwiedzający.

Idee tak naprawdę są siłą.

Opinia jednego meżczyzny nad opinią innego nigdy nie jest tak wielka, jak wtedy gdy dotyczy kobiety.

W sztuce ekonomia jest zawsze piękna.

Koniec końców, zabicie człowieka to najmniejsza krzywda jaką można mu zrobić.

W muzeach i pałacach jesteśmy alternatywnymi radykałami i konserwatystami.

My decydujemy tylko o tym jak wykorzystać czas, który nam dano.

Kto nie umie w potrzebie rozstać się ze skarbem, jest jak niewolnik w pętach.

Jest piękna, urocza! Czasem jak ogromne drzewo w kwiatach, czasem jak biały narcyz, drobny i smukły. Twarda jak diament, łagodna jak światło księżyca. Ciepła jak promień słońca, zimna jak gwiazda. Dumna i daleka jak szczyt w śniegach, wesoła jak wiejska dziewczyna, która wiosną wplata stokrotki w warkocze.

Nie na zawsze przykuci jesteśmy do kręgów świata, poza nimi zaś istnieje coś więcej niż wspomnienie.

Nie każde złoto jasno błyszczy,
Nie każdy błądzi, kto wędruje.
Nie każdą siłę starość zniszczy,
Korzeni w głębi lód nie skuje.
Z popiołów strzelą znów ogniska
I mrok rozświetlą błyskawice.
Złamany miecz swą moc odzyska,
Król – tułacz wróci na stolicę.