Cytaty niemieckich pisarzy

Należy każdego dnia posłuchać krótkiej pieśni, przeczytać dobry wiersz, zobaczyć wspaniały obraz i jeśli byłoby to możliwe – wypowiedzieć kilka rozsądnych słów.

Na myśl o Niemcach często ogarnia mnie wielki smutek: jacyż potrafią być wspaniali jako jednostki, a zarazem jacy godni pogardy jako naród...

Myślenie jest ważniejsze niż wiedza, ale nie ważniejsze niż obserwacja.

Miłość to sprawa idealna, małżeństwo – realna. Połączenie rzeczy realnej z idealną nigdy nie uchodzi bezkarnie.

Łatwo się nauczyć panowania, trudniej rządzenia.

Ludzkość? To abstrakcja. Zawsze istnieli i będą istnieli tylko ludzie.

Kiedy ludzie stają się naprawdę źli, jedynym uczuciem, jakie im pozostaje, jest radość z cudzej krzywdy.

Ja jestem Twój i Ty jesteś moja, i tak trwamy razem. Przecież nie może być inaczej.

I najmniejszy włos rzuca swój cień.

Głęboki upadek prowadzi często do wielkiego szczęścia.

Charakter człowieka najlepiej określa się przez to, co uznaje on za śmieszne.

Błąd łatwiej dostrzec niż prawdę, bo błąd leży na wierzchu, a prawda w głębi.

Błędy człowieka czynią go sympatycznym.

Barwa jest cierpieniem światła.

Autorytety są główną przyczyną tego, że ludzkość stoi w miejscu.

Artysto, twórz, nie gadaj!

Wszystko, co przemija, jest tylko wizerunkiem.

Na początku był czyn!

Na cóż tworzenie wieczne, na cóż uganianie, jeśli stworzone pada w nicości otchłanie?!

Myślisz, że sam popychasz, a to ciebie pchają.