Cytaty amerykańskich pisarzy

Kurwa mać! [...] Święty Jezu na bananie! Całuj mnie w złamasa! Ale pierdolnik! Pieprzony gruchot!

Kamyczek uruchamia lawinę - do tego mniej więcej sprowadza się katechizm. Koniec końców wszystko sprowadza się do czegoś podobnego...

Przeciętny człowiek potrzebuje siedmiu minut, by zapaść w sen, ale, zgodnie z "Fizjologią człowieka" Handa, temu samemu przeciętnemu człowiekowi, aby się obudzić potrzeba już piętnastu do dwudziestu minut. Zupełnie jakby sen był basenem, do którego łatwiej wskoczyć niż z niego wyjść. Kiedy śpiący - on lub ona - budzi się, robi to etapami; od głębokiego uśpienia, przez lekką drzemkę, aż do czegoś, co jest zwane czasami "snem na jawie": śpiący słyszy już dźwięki, nawet odpowiada na pytania, ale potem nie pamięta tego...lub też traktuje to jako element snu.

Chyba nie chcesz się tam wspinać, prawda?
O nie, szefie, czemu niby miałbym robić tak głupie rzeczy?
Doskonale. Ale przez chwilę bałem się już o ciebie, Lou. Bo to chyba najprostrzy sposób, byś ze złamaną kostką wylądował we własnej lecznicy, prawda?
Ależ naturalnie! Poza tym ściemnia się.
Przekonany, że zawarł już ze sobą absolutne porozumienie, Louis zaczął wspinać się na wiatrołom.

Patrzył na mnie tak, jak patrzy się na z pozoru niegroźną mysz, która nagle ugryzła. I to wielkimi kłami.

W Krainie Pamięci istnieje tylko Dziś.
W Królestwie Niegdyś zegar tyka, ale wskazówki nigdy się nie przesuwają.
Istnieją Nieodkryte Drzwi,
(O zaginione)
a wspomnienie jest tym, co je otwiera."

- Żołnierze potrzebują motywacji, zwłaszcza gdy mają zdradzić swoich przełożonych.

Nie dość, że życie jest wąską kładką nad bezdenną przepaścią (...), którą musimy przejść z zawiązanymi oczyma. Nie. Nie dość tego. Czasem jeszcze dostajemy szturchańca.

Mogę pozwolić mu żyć i uciec do jakiegoś nowego życia, a tym samym skazać go na piekło, którego się boi i na które pod wieloma względami zasługuje. W pełni. Najpierw będzie to piekło na ziemi, piekło w celi jakiegoś domu wariatów, a potem być może piekło wiekuiste, którego tak naprawdę się boi. Albo mogę go zabić i oswobodzić. Wybór należy do mnie i nie pomoże mi go dokonać Bóg, bo w niego nie wierzę.

I to wszystko. Nie wiem jak wy, ale ze mną jest tak, że zawsze kiedy docieram do końca książki, czuję się tak, jakbym właśnie się obudził. Trochę żal snu, ale przecież rzeczywistość też nie wygląda najgorzej.

Samochód był jego niewolnikiem i jego bogiem. Obdarzał życiem i mógł je odebrać.

Kiedy patrzymy wstecz, mamy wrażenie, że nasze życie układa się w schemat; każde wydarzenie zaczyna się wydawać logiczne, jakby coś - albo Ktoś - z wyprzedzeniem rozplanowało wszystkie nasze kroki (i potknięcia).

Brnąłeś naprzód, bo to było wszystko, co mogłeś zrobić.

W każdym człowieku jest trupia czaszka i powiadam wam, że trupia czaszka jest w życiu wszystkich ludzi.

Czasami nie ma żadnej różnicy między ocaleniem i potępieniem.

Przypuszczał, że nawet w piekle ludzie dostają czasami łyk wody, nawet jeśli tylko po to, żeby głębiej przeżywać pełny horror niezaspokojonego pragnienia, kiedy znowu ich ono ogarnie.

Te stworzenia były geniuszami w dziedzinie mechaniki, zachodzące w ich głowach procesy myślowe przebiegały natomiast dziwacznymi, krętymi ścieżkami, karmione w znacznie większym stopniu emocjami niż intelektem. [...] Szary nie mógł uwierzyć, że jeszcze nie wymordowały się nawzajem. Przecież istoty nie potrafiące na prawdę myśleć, po prostu musiały być szalone, to nie ulegało wątpliwości.

Co było, to było, a ty śpiewaj i tańcz...

Życie to zębaty stwór, gotów gryźć cię, kiedy tylko zechce.

- Czy przyszło ci kiedyś do głowy - rzekł niespodziewanie - że rodzice są tylko przerośniętymi dziećmi, dopóki dzięki kopniakom własnych dzieci nie wylądują w dorosłości, najczęściej wbrew swej woli?