Cytaty amerykańskich pisarzy

Rzeczywistość staje się iluzoryczna, i widziana z punktu widzenia obserwatora, gdy studiuje się teorię względności, albo buddyzm, albo jest się powołanym do wojska.

Wojna trwająca 1143 lata rozpoczęła się przypadkowo, przez fałszywe pozory, i tylko dlatego, że dwie rasy nie mogły się porozumieć.

Kiedy w końcu komunikacja była możliwa, pierwsze pytanie brzmiało "Po co to zaczęliście?", a odpowiedź "My?".

Wojna jest krainą niebezpieczeństwa i dlatego odwaga jest największą wartością żołnierza, tak jak twierdził von Clausewitz.

Nie ma czegoś takiego jak pisanie o przyszłości. Przyszłość jeszcze się nie odbyła.

Kiedy Bóg wręcza Ci prezent, wręcza Ci także bat; bat tylko w celu samobiczowania.

Kończyć książkę, to jak zabrać dziecko w ustronne miejsce i zastrzelić.

Porażka jest przyprawą, która nadaje smak sukcesowi.

Kiedy się przyzwyczajasz to tak, jakbyś umierał.

Rozmowa jest dialogiem, a nie monologiem. Dwóch inteligentnych rozmówców rzadko się spotyka, dlatego jest tak mało dobrych konwersacji.

Lęk to początek wszelkiej słabości.

Wojny wybuchają tylko pomiędzy tymi, którzy są na najniższym etapie rozwoju. Zważ bowiem, że w każdym narodzie bardzo nieliczni idą na wojnę, a jakże niechętnie walczą i z jak małym sercem! Tylko nie dość rozwinięci kochają wojnę.

Nikt na świecie nie może kochać tych, którzy głoszą, że jako jedyni są synami Boga.

Ogień, powstrzymywany we mnie, czasami wydziera się z zamknięcia i padam ofiarą własnych płomieni, a gdy jestem pogrążony w płomieniach, parzę innych.

Czuć nienawiść do innego człowieka, to jak hodować w swoich wnętrznościach robaka, który zżera cię od środka.

Życie teraz przypomina ogień rozpalony z traw: płonie tylko wtedy, gdy się doń bez przerwy dokłada.

Odpłacanie dobrem za zło świadczy o szlachetności człowieka; człowiek szlachetny wini siebie; prostak wini innych.

Nie przyrzekaj, jeśli nie potrafisz dochować wierności swym słowom.

Nie można być szczęśliwym, póki się nie zrozumie, że życie jest smutne.

Nadzieja musi wypływać z tego, co mamy. Inaczej przestaje być nadzieją, a staje się mrzonką.

Jeśli chodzi o Nowy Jork, to jest to osobna sprawa, nic się z nim nie równa w żadnym kraju na świecie.