Cytaty muzyków

Jestem Warholem. Jestem artystą numerem 1 naszej generacji jeśli chodzi o znaczenie. Jestem wcielonym Szekspirem.

Mówię poważne rzeczy i układam je w formę żartu, aby podobały się ludziom. Śmiejemy się aby nie płakać.

Czuje się zbyt zajęty pisaniem historii aby ją czytać.

Czy wierzyłbyś w to w co wierzysz, gdybyś był jedyną osobą, która w to wierzy?

Kiedyś myślałem, że jestem Batmanem.

Najnudniejsza rzecz na świecie? Nauka.

Najlepsze w byciu samemu jest to, że nie musisz się nikomu tłumaczyć. Robisz co chcesz.

Piękno jest fajne, ale to nie jest dla mnie najważniejsze. Chodzi mi bardziej o osobowość. Lubię dziewczyny z dobrym poczuciem humoru, które są skromne i wrażliwe.

Dla mnie prawdziwa miłość jest wtedy, kiedy ona pojawia się w głowie jako pierwsza myśl po wstaniu, i jest ostatnią myślą przed zaśnięciem.

Wiele dziewczyn w przeszłości mnie oszukało, dlatego trudno mi zaufać. Kiedy jednak się zabujam, to na całego.

Całuję ludzi swoją duszą, a nie ustami.

Widok ze szczytu góry. Kiedy stoję na samym wierzchołku i za chwilę mam zjechać na snowboardzie. To fantastyczne uczucie. Wokół cisza, przestrzeń, widać wszystko aż po horyzont.

Przede wszystkim nie mieć złudzeń, że zawsze będzie idealnie. W związku trafiają się momenty lepsze i gorsze. Sztuka w tym, żeby te gorsze umieć przetrwać, a te lepsze umieć docenić.

Nie ma nic bardziej seksownego niż piękna dziewczyna, z której ust padają brzydkie słowa.

Moja pierwsza samodzielnie kupiona płyta (w Czechosłowacji) to był Thriller Michaela Jacksona. To było około 1983 roku. A pierwsza wokalistka, którą zaczęłam się fascynować, to Olivia Newton-John.

Nie jestem religijna, jestem wierząca.

Nie było to – jak mówię – łatwe, moja relacja z mamą jest bardzo trudna do opisania. To nawet nie są wspomnienia, ich mam bardzo mało, garstka, to jest w dużym stopniu moje wyobrażenie o niej. Z drugiej strony nie chciałam, żeby piosenka poświęcona pamięci mojej mamy była jakaś pompatyczna, dramatyczna. Jej śmierć jest oczywiście dramatem, ale nie przeżywam go na co dzień we łzach, nie pamiętam momentu kiedy mi to zostało powiedziane, że jej już nie ma. Z tą świadomością się wychowałam.

Ja się czuję wewnętrznie umotywowana tym co robię i jest to tak silna potrzeba i tak mało egoistyczna, że nieprzychylne komentarze sprawiają jedynie, że żal mi ludzi, którzy je wypowiadają.

Alkohol daje pozorny luz. Wydaje ci się, że jest świetnie, a nie jest.

Polska unosiła się na skrzydłach wtedy bo to był czas solidarności. W jednej chwili, 13 grudnia, wszystkie nadzieje zniknęły.