Cytaty muzyków

Ja chce być taka, jak Gandhi, Martin Luther King i John Lennon, ale chcę pozostać żywa.

Dorastając, nie mogłam pozwolić sobie na kupowanie wszystkich ubrań, jakie chciałam. Do dziś to wspomnienie trochę mnie męczy.

Czym się różni gwiazda pop od terrorysty? Z terrorystą można negocjować.

Bardziej interesują mnie prawa człowieka niż prawa kobiet.

Dziewczyny koncertom dodają prestiżu. Zawsze instynktownie wypatruję lasek kręcących się wokół sceny. Miles Davies powiedział, że jeżeli na twoje koncerty nie przychodzą piękne kobiety, to lepiej przestań grać. I coś w tym jest, naprawdę.

My muzycy wiemy dokładnie, dlaczego to jest takie piękne, prawie nikt poza nami tego nie wie. Jazz to wielka sztuka, która dopiero zaczyna się rozwijać. Muzyka poważna jest jak fizyka Newtona, a muzyka jazzowa jest jak fizyka kwantowa. Inne skale, inne zależności, inny czas, ta sama rzeczywistość.

Jazz to ta dziwna esencja, to inne postrzeganie czasu. Ludzie, którzy zajmują się muzyką poważną, nic nie wiedzą o jazzie. Nic. To dla mnie dziwne i zaskakujące.

W ogóle jazzowe kompozycje, a moje w szczególności, to przede wszystkim są programy, raz puszczone zaczynają żyć swoim życiem.

W końcu wszytko powstało z wielkiego wybuchu. I to jest właśnie rzeczywistość. Od katastrofy do katastrofy. Najważniejsze to nie ulec lękowi i dokonywać wyborów.

Sztuka jest wielkim znakiem zapytania.

Mam nadzieję, że zostanę zapamiętany jako osoba, która przyniosła koniec chrześcijaństwu.

Większość problemów świata można by uniknąć, gdyby ludzie po prostu mówili, o co im ku*wa chodzi.

Jeżeli chcesz się przekonać kto jest twoim przyjacielem, zatop statek. Pierwsi którzy uciekają, nie są twoimi przyjaciółmi.

Mój ojciec był sprzedawcą /akwizytorem/, nauczył mnie, że każdemu można wszystko sprzedać, jeżeli się w to wierzy.

Dla mnie poświęcenie to robienie czegoś, bez oczekiwania czegokolwiek w zamian.

Kościoły wypadłyby z biznesu, gdyby w pobliżu nie było szatana.

Wszystkie siedem grzechów głównych opisują ludzką naturę. Chciwość, nienawiść, pożądanie. Oczywiście, należy je kontrolować, jednak kiedy zostajesz zmuszony do poczucia winy za bycie człowiekiem, jesteś w pułapce nieskończonego cyklu grzech-i-żałowanie, z którego nie ma ucieczki.

Czuję się jak ktoś, z kim nie pozwoliłbym pieprzyć się mojej własnej córce, i jednocześnie jak ktoś, z kim, będąc tą córką, chciałbym się pieprzyć bardziej niż z kimkolwiek innym.

Bez groźby śmierci nie ma żadnego powodu, by żyć.

Wszyscy jesteśmy hipokrytami, ale przyznając się do tego, znosimy się ponad własną hipokryzję, która przestaje być naszą wadą, tak jak dzieje się w przypadku ludzi, którzy ślepo wierzą we własną nieomylność. Przyznając się do swoich wad, uwalniasz się od nich, tak jak ja się uwolniłem.