Cytaty amerykańskich aktorów, aktorek

Talent wyraża się w wyborach.

Problem ze światem polega na tym, że jest zawsze jeden drink do tyłu.

Prawda jest taka, że nikt nie pamięta większości filmów zarabiających pieniądze, a ja nie jestem zainteresowany udziałem w filmach, o których nikt nie pamięta.

Jak wszyscy artyści, chcę trochę oszukać śmierć, i zostawić coś dla następnych pokoleń.

W Stanach przez trzydzieści lat jadłem lunch na stojąco i w pośpiechu. We Włoszech to nie do pomyślenia, tam jedzenie jest przyjemnością, którą się celebruje.

Ilekroć oglądam się za jakąś kobietą, pojawia się ten straszny ból karku.

Okłamujesz tylko dwie osoby w swoim życiu: swoją dziewczynę i policję.

To, że jesteś perfekcjonistą, nie oznacza, że ​​jesteś doskonały.

Im mniej ludzie o mnie wiedzą, tym łatwiejsza jest moja praca.

Gwiazda wysokiej jakości to sytuacja, gdy jesteś na scenie, dochodzi na nią kociak, a publiczność nadal cię obserwuje.

Wyrosłem z mówienia, że ​​coś wiem, kiedy tak naprawdę tego nie wiem.

Jestem z innej ery aktorstwa filmowego. Moja kariera nie opiera się na eksplozjach i pirotechnice.

Co mi się podoba w Jokerze to to, że jego poczucie humoru jest kompletnie bez smaku.

Kiedy próbuję u ludzi rozwiać fakt, że uważają mnie za inteligentnego, mówię im, że odrzuciłem rolę w Ojcu Chrzestnym i Żądle, w tym samy roku.

Lubię palić papierosy, bo lubię wstać od stołu i pochodzić. Ale teraz, kiedy to robię, mam przed sobą mnóstwo fotografów robiących to samo zdjęcie, i gdybym nie nosił ciemnych okularów, to bym oślepł.

Długo bałem się samotności. Musiałem się nauczyć, jak być sam. I wciąż zdarzają się chwile, kiedy myślę: Ojej! Muszę z kimś tu porozmawiać, bo zwariuję! Ale lubię być sam. Teraz lubię. Naprawdę lubię. W samotności tkwi wielki luksus.

Jestem z pokolenia, w którym w dzieciństwie nie mieliśmy telewizji. Kiedy zobaczyłem moje siostrzenice i siostrzeńców oglądających „Howdy Doody” (1954), „Kuklę, Fran i Olliego” (1969) i tak dalej, myślałem, że świat oszalał.

W końcu mi się udało.

Nie było nikogo przed nim ani po nim takiego jak Marlon Brando. Dar był ogromny i nieskazitelny, jak [Pablo Picasso]. Brando był geniuszem, który był początkiem i końcem własnej rewolucji. Nie poganiano go. Miał niesamowity dar w samym swoim bezruchu. Byłem w liceum, kiedy zobaczyłem Dzikiego (1953). Zmienił moje życie na zawsze...monumentalny artysta. Nie było sposobu, aby pójść w jego ślady. Był po prostu zbyt wielki i zbyt daleko poza zasięgiem wzroku. Naprawdę wstrząsnął światem, a jego wpływ będzie trwał jeszcze długo.

Jestem tak bogaty, że sprzedam się jak zwykły człowiek. W ogóle nie interesują mnie pieniądze.