Cytaty amerykańskich aktorów, aktorek

Byłbym taki szczęśliwy, z wielu powodów, gdybym nie palił. Nie mogę uwierzyć, że nie mogę zerwać z nałogiem. Nie chcę leżeć i umierać w szpitalu Cedar's Sinai, myśląc, że jestem taki głupi. [...] Jestem strasznie paniczny, jeśli chodzi o śmiertelność.

W okularach przeciwsłonecznych jestem Jackiem Nicholsonem. Bez nich jestem gruby i mam siedemdziesiąt lat.

Ostrzegałem go przed stresem, presją i oczekiwaniami, jakie niesie ze sobą rola Jokera.

Nie martwię się zmarszczkami, ani u siebie, ani u kobiet. Uważam je za interesujące. Słabo widzę, więc czasami patrzę w lustro i widzę, jaki byłem jako młody mężczyzna.

Jako aktor nie mam potrzeby, aby ktokolwiek rozumiał moją wcześniejszą pracę. Kropka.

Już nie wierzę w Boga. Nadal jestem w stanie zazdrościć komuś, kto ma wiarę. Rozumiem, jak bardzo może to być kojące doświadczenie.

Uwielbiam dyskusję. Umieram z ciekawości, jak zmienią mi się poglądy. Jestem chyba jedynym liberałem, który przeczytał „Zdradę” Ann Coulter. Chcę wiedzieć, rozumiesz? Lubię słuchać wszystkich. To dla mnie eliksir życia.

Nie chcę, żeby ludzie wiedzieli, jaki naprawdę jestem. To nie przystoi aktorowi.

Mówię poważnie, kiedy mówię, że jeśli nie potrafisz docenić Brando, nie będę wiedział, jak z tobą rozmawiać. Jeśli w życiu jest coś oczywistego, to właśnie to. Inni aktorzy nie dyskutują o tym, kto jest najlepszym aktorem na świecie, bo to oczywiste - Marlon Brando jest najlepszy.

Jest taki moment tuż przed rozpoczęciem zdjęć, kiedy człowiek myśli: „Nie wiem, co ja właściwie zrobię”. To taki narastający niepokój. W moim przypadku jednak mija on już przed lunchem pierwszego dnia zdjęć.

„Jesteś tu nowy, prawda?” Nicholson, który rzadko pokazuje się publicznie bez okularów przeciwsłonecznych, odpowiedział, gdy fotograf poprosił go, aby zdjął okulary, aby zrobić zdjęcie.

Pytanie, które zawsze zadajesz sobie podczas gry aktorskiej, brzmi: dokąd byś poszedł, gdyby ta scena nie przerywała ruchów postaci?

Biorę Viagrę tylko wtedy, gdy jestem z więcej niż jedną kobietą.

Byłem szczególnie dumny ze swojego występu w roli Jokera. Uważam to za dzieło pop-artu.

Gwiazda na planie filmowym jest jak bomba z opóźnionym zapłonem. Ta bomba musi zostać rozbrojona, aby ludzie mogli do niej podejść bez strachu.

Nie jestem już imprezowiczem, wszystkie dobre rzeczy kiedyś się kończą.

Nigdy nie narzekam na swoje życie, mimo że bardzo chciałbym mieć partnerkę. Nie żebym był spragniony towarzystwa – mam kilka bardzo dobrych przyjaciółek – ale jest tylko pewna liczba razy, kiedy kobieta chce cię zobaczyć i nigdy nie wychodzić na kolację. Znudziło mi się kłócenie się z kobietami o wspólne kolacje, więc zatrudniłem kogoś do gotowania. Jedzenie u mnie w domu jest lepsze.

Kiedy staję naprzeciwko reżysera, z którego koncepcją się nie zgadzam, albo o której po prostu nie pomyślałem, lub coś w tym stylu, jestem bardziej skłonny wybrać jego koncepcję niż swoją. Jako aktor nie chcę mieć kontroli - chcę, żeby to inni ją mieli. W przeciwnym razie moja praca, w sposób przewidywalny, stałaby się czymś nieprzyjemnym, a to nie byłoby przyjemne.

Jeśli w jakiejś scenie poczujesz impuls, nieważne jak bardzo niewłaściwy się wydaje, podążaj za nim. Może to coś znaczy, a jeśli nie – spróbuj jeszcze raz!

Zawsze odkrywałem, że wszystko, co warto osiągnąć, zawsze będzie napotykało przeszkody na drodze i trzeba mieć tę motywację i determinację, aby pokonać te przeszkody.