Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj

Słuchaj pieśni wiatru / Flipper roku 1973

1Q84 - t. 1 • 1Q84 - t. 2 • 1Q84 - t. 3 • After Dark • Bezbarwny Tsukuru Tazaki i lata jego pielgrzymstwa • Kafka nad morzem • Koniec Świata i Hard-boiled Wonderland • Kronika ptaka nakręcacza • Mężczyźni bez kobiet • Na południe od granicy, na zachód od słońca • Norwegian Wood • O czym mówię, kiedy mówię o bieganiu • Pierwsza osoba liczby pojedynczej • Po zmierzchu • Przygoda z owcą • Sputnik Sweetheart • Ślepa wierzba i śpiąca kobieta • Śmierć Komandora. Metafora się zmienia • Śmierć Komandora. Pojawia się idea

⇓ ⇓ pokaż więcej książek ⇓ ⇓

Krótko mówiąc, mam 21 lat. Jeszcze młody, ale nie tak młody jak kiedyś. Jeżeli mi się to nie podoba, mogę tylko skoczyć z dachu Empire State Building w niedzielny poranek.

[...]
- Ale wszystko mija i potem wydaje się, że to był sen.

Moja twarz, moje serce nic dla innych nie znaczyły. Należały jedynie do martwego ciała. Moje serce i serce kogoś innego mijają się na ulicy. Cześć, mówię. Cześć, odpowiada tamten. To wszystko. Nikt nie podnosi ręki. Nikt się nie odwraca. Gdybym wetknął sobie w uszy po gardenii i na ręce nałożył płetwy, może parę osób by się odwróciło. Ale na tym koniec. Po trzech krokach wszyscy by zapomnieli. Ich oczy niczego nie widzą. Moje też nie. Miałem wrażenie, że stałem się pusty. Być może nie będę mógł już niczego nikomu ofiarować.

Czułem się nieswojo. Bardzo często czuję się tak nieswojo, jakbym jednocześnie układał dwa puzzle, których kawałki się pomieszały.

Wszystko się powtarza...Wróciłem sam tą samą drogą, w wypełnionym jesiennym słońcem pokoju posłuchałem płyty Rubber Soul, która została po bliźniaczkach, i zrobiłem kawę. Przez cały dzień wpatrywałem się w mijającą za oknem jesienną niedzielę. Była to spokojna listopadowa niedziela, kiedy wszystko zdawało się tak czyste, że nieomal przezroczyste.

Niezbyt wiele wiemy o wieczności. Ale potrafimy sobie wyobrazić jej cień.

- Dlaczego nigdy nic nie mówisz, dopóki cię nie zapytam?
- Hm...Taki mam nawyk. Zawsze zapominam powiedzieć ważne rzeczy.
- Mogę Cię przed czymś przestrzec?
- Proszę.
- Jeśli się nie zmienisz, kiedyś tego pożałujesz.
- Pewnie tak. Ale to jak ze starym samochodem. Naprawisz jedną rzecz, popsuje się inna.

Nie cierpię kłamstw. Można powiedzieć, że kłamstwa i milczenie to dwa najpowszechniejsze grzechy współczesnego społeczeństwa. Naprawdę często kłamiemy i bez przerwy popadamy w milczenie.

Ale gdybyśmy przez cały rok nieustannie mówili i mówili tylko prawdę, prawda utraciłaby wartość.

Czasami myślę, jak to byłoby żyć, nie robiąc nikomu kłopotu. Myślisz, że to możliwe?

Pewnego dnia coś nas chwyta za serce. Wszystko jedno co, coś niewielkiego. Pączek róży, zgubiona czapka, sweter, który lubiliśmy w dzieciństwie, stara płyta Gene'a Pitneya...Jedna z drobnych rzeczy, dla których nigdzie nie ma już miejsca. To coś błądzi po naszym sercu przez dwa lub trzy dni, a potem wraca tam, skąd przyszło. W ciemność. W naszym sercu wykopano kilka studni. Przelatują nad nimi ptaki.

(...) Ale kiedy przychodzi czas, wszyscy w końcu wracają na swoje miejsca. Tylko ja nie mam dokąd wrócić. Jak w zabawie w krzesła.

Ale zastanów się. Wszyscy są w tej samej sytuacji. Jakbyśmy lecieli zepsutym samolotem. Oczywiście, niektórzy mają szczęście, inni pecha. Jedni są twardzi, inni słabi. Są bogaci i są biedni. Ale nikt nie jest obdarzony niezwykłą siłą. Wszyscy są tacy sami. Ci, którzy coś mają, boją się, że to stracą, a ci, którzy nic nie mają, boją się, że nigdy nie będą mieli. Wszyscy mają tak samo. Dlatego ci, którzy się w tym wcześniej zorientują, powinni się starać, by stać się choć trochę silniejsi. Wystarczy udawać. Prawda? Nikt nie jest mocny. Są tylko mocni w udawaniu.

Ludzie o ponurych sercach miewają ponure sny. A ci o jeszcze bardziej ponurych w ogóle nie śnią.