Nie mów nikomu

Oto smutna prawda: cierpienie uszlachetnia.(...) po stracie bliskich stałem się lepszym człowiekiem. Jeśli prawdą jest stwierdzenie, że nie ma złego bez dobrego, to tego drugiego jest naprawdę niewiele. Ale jest. Wcale nie twierdzę, że było warto, nie zamieniłbym tego i tak dalej, lecz wiem, że jestem lepszym człowiekiem niż kiedyś. Wyraźniej dostrzegam to, co jest ważne. Jestem wrażliwszy na ludzkie cierpienia.

Widzicie, wspomnienia wywołują ból. Najdotkliwszy zaś sprawiają najlepsze z nich.

Oto smutna prawda: cierpienie uszlachetnia.

Nie ma złego bez dobrego, ale tego drugiego jest naprawdę niewiele

Zły Człowiek nie czai się na placu zabaw, dzieciaki. On mieszka w waszych domach.

Powiadają, że potrzebny jest czas, żeby oswoić się z tragedią. Z początku jesteś oniemiały. Nie potrafisz w pełni zdać sobie sprawy z ponurej rzeczywistości.

Powoli. Oto hasło dzisiejszego dnia.

Jeśli przechodzisz na drugą stronę ulicy, żeby uniknąć spotkania z bandą czrnoskórych nastolatków, dokonujesz kwalifikacji etnicznej; jeśli tego nie robisz, obawiając się, że wyjdziesz na rasistę, też dokonujesz kwalifikacji etnicznej, a jeżeli na ich widok nie myślisz ani o jednym, ani o drugim, to przybyłeś tu z jakiejś planety, na której ja nigdy nie byłem.

Ludzie często mówią, że ten świat jest chory. Nawet nie wiedzą jak bardzo.

Nie pokazuj mi raju, jeśli masz zamiar go spalić...

Żal bywa potwornie samolubny.

Brak wyjaśnienia wcale nie oznacza, że naprawdę go nie ma. Po prostu trudno je znaleźć.

Są takie miejsca, do których nie należy zapuszczać się myślami, ale one i tak tam podążają.

Możesz ufać naturze, ale nie człowiekowi.

Wspomnienia wywołują ból. Najdotkliwszy zaś sprawiają najlepsze z nich.

Śmierć jest wspaniałym nauczycielem. Niestety zbyt surowym.

Czasem pakujemy stare rzeczy i chowamy je na strychu, nigdy nie zamierzając ich wyjmować, ale nie potrafimy się ich pozbyć. Pewnie tak samo jak marzeń.