Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj

Cytaty o sobie

pokaż wszystkie cytaty o sobie

Strona numer 72

Nic po mnie nie zostanie, jestem kompletną blagą.

Nie dręczy mnie sumienie, do nikogo nie czuję żalu. Jeśli idzie o czas miniony, cierpię na amnezję.

Kocham gry słów! Dacie mi grę słów i już mnie macie.

Jestem artystą trapezu, ale pod nim mam mocną siatkę. Dzięki temu własna słabość jest mi obca.

Straciłem 45 kilogramów, by nosić garnitury od Hedi Slimane’go.

Nosić dżinsy w rozmiarze 30 – innych ambicji nie mam.

Chciałbym mieć garbek na nosie. To jest szyk.

Moja osobowość medialna to marionetka. A ja pociągam za sznurki. Najważniejsze to nie poplątać sznurków.

Moja autobiografia? Nie muszę jej pisać. Żyją nią.

Nienawidzę wakacji. Są dla ludzi, którzy robią wciąż to samo, wciąż w tym samym miejscu. Ja spędzam czas między Mediolanem, Paryżem i Nowym Jorkiem. Z własnej inicjatywy pracuję po dwadzieścia godzin dziennie. Niezależny specjalista w każdym calu.

To była dla nas intensywna podróż w głąb świadomości. Żeby robić to dalej szczerze, trzeba by brać twarde narkotyki albo żyć wyłącznie introwertyzmem. Nas ten mrok znudził, woleliśmy się pobawić słowem, wyluzować.

Niechciałbym być bardzo popularny wizualnie. Żeby wszyscy widzieli w ogóle jak ja wyglądam.

I wtłoczyliśmy sobie taką strasznie jakąś mistyczną jazdę do głowy.

Kiedyś wpadliśmy tam na jakiś pomysł, co tak naprawdę chcemy robić, to wtedy wymyśliliśmy Kaliber44, dokładniej to Gun (Gano) wymyślił.

Naszą pierwszą zasadą zawsze było to żeby mówić to co się dzieje, prawdę, i być oryginalnym. To jest myślę najważniejsze.

Wyjechałem w 2000 roku, a bezpośrednim powodem było to, że moja dziewczyna zaszła w ciążę. Dodatkowo miałem potrzebę odizolowania się od wszystkiego, co działo się tutaj. Traktowałem tę podróż jak swoistą ucieczkę.

Miałem w Nowym Jorku kolegów, z którymi sobie grillowałem i rapowałem, oni mieli też amatorskie studio. W tym mieście fascynowało mnie to, że rap był wszędzie. Szczególnie że mieszkałem w czarnej dzielnicy.

Czasem chciałbym mieć władzę, jaką mi się przypisuje, ale to tylko dobre chęci, bo chciałbym ją wykorzystać w najlepszych celach dla Polski. Ale nie mam tej władzy, bo różnego rodzaju korporacje dają o sobie znać.

Nad tymi, którzy mają 15 czy 20 tysięcy nie litowałbym się przesadnie.

Moje życie potoczyło się bardzo dziwnie, nie miałem nad tym żadnej kontroli. I może to zabrzmi dziwnie, ale uważam, że jeśli nawet przydarzyły mi się jakieś sukcesy, to nie są one moją zasługą. [...] Chwilami wręcz wydaje mi się, że to wszystko było tylko złudzeniem, że nic nie wydarzyło się naprawdę.