Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj

Cytaty o sobie

Strona numer 73

Nad tymi, którzy mają 15 czy 20 tysięcy nie litowałbym się przesadnie.

Moje życie potoczyło się bardzo dziwnie, nie miałem nad tym żadnej kontroli. I może to zabrzmi dziwnie, ale uważam, że jeśli nawet przydarzyły mi się jakieś sukcesy, to nie są one moją zasługą. [...] Chwilami wręcz wydaje mi się, że to wszystko było tylko złudzeniem, że nic nie wydarzyło się naprawdę.

Jako chłopak chciałem zostać księdzem. Ale tak naprawdę chciałem być z ludźmi w najważniejszych momentach ich życia.

Bardzo bym chciał, żeby rok 2050, który jest w nazwie mojego ruchu – i który prawdopodobnie wyznacza schyłek mojego życia, a zarazem początek najbardziej kreatywnego okresu życia mojego dziecka – był takim rokiem, kiedy sprawy będą szły już na tyle dobrze, że moje dziecko będzie mogło przekazać ten świat swoim dzieciom w lepszym stanie.

Najbardziej wzruszył mnie podarowany mi przez nich najtańszy chiński parasol. Po ten parasol musieli jechać kilkadziesiąt kilometrów. Kupili mi go, bo wyczytali w Wikipedii, że Polska leży na nizinach, gdzie często pada deszcz.

Byłem oskarżany o trzymanie się z dala. Nie jestem. Jestem po prostu ostrożny.

Chcę mieć rower z czarnymi szybami.

Dlaczego miałbym przejść na emeryturę? Siedzieć w domu i oglądać telewizję? Nie, dziękuję. Wolę wyjść i grać.

Kiedyś myślałem, że każdy kto robi dziwne rzeczy jest dziwny. Teraz myślę że to ludzie nazywający innych dziwnymi są dziwni.

Nie jestem religijny, ale jestem bardzo uduchowiony.

Mówiąc szczerze, przeprowadziłem się do Ameryki po to, aby zarobić pieniądze.

Odniosłem sukces w świecie kapitalistycznym. Kto więc ma lepszy tytuł do krytyki globalizacji?

Dla mnie sztuki walki to szczere wyrażanie siebie, co jest niezwykle trudne.

Już od dawna nie jestem naiwnym radykalnym liberałem, który zapomina, że wymiar duchowy istnieje.

Kiedy Bush został wybrany po raz pierwszy, i po raz pierwszy mówił o wojnie z Irakiem, media głównego nurtu nadały jego narracji całkowitą wiarygodność. Nie rozumiałem tego wtedy i nie rozumiem teraz.

Gdy byłam nastolatką miałam koleżanki wagarowiczki, a nawet nożowniczki. Wydawało mi się, że są postaciami z komiksu, jakimiś czarodziejkami z księżyca, które mają władzę nad wszystkimi. Dopóki nie zobaczyłam jednej z nich w swetrze, który mi ukradła z domu. Wtedy okazało się, że nie jest bohaterką, tylko zwykłą złodziejką.

Po 20 latach pracy mogę powiedzieć, że wszystko, co osiągnęłam, to tylko dzięki sobie, a nie dzięki temu, że poszłam z kimś do łóżka. Czuję się z tym wspaniale.