Cytaty o kulturze i sztuce: 441 cytatów i aforyzmów

Istnieją krytycy, co uważają dzieło autora za motto swej recenzji.

Ile przepada na głowę ludności? Oto miara kultury.

I po niektórych oklaskach należałoby umyć ręce.

I byle utwór każe się tytułować.

Gdy mit zderzy się z mitem, jest to bardzo realne zderzenie.

Dyscyplina sztuki wymaga wolności.

Dla niektórych aktorów autor jest jedynie suflerem.

Często farsę rzeczywistości można oddać na scenie jedynie tragedią.

Czasem następuje na premierze takie katharsis, że dalsze przedstawienie nie ma już sensu.

Cóż za samodzielność! Kultura może się obejść bez ministra, ale minister również bez kultury.

Burząc pomniki, oszczędzajcie cokoły. Zawsze mogą się przydać.

Bierzmy przykład: aktorzy greccy nie zużywali ani w tragedii, ani w komedii własnych twarzy. Nosili maski.

Tak pośniadwszy należycie, szedł do kościoła, gdzie za nimi nieśli w dużym koszyku srogi brewiarz, pięknie oprawny, ważący – tak dla swej tłustości, jak dla zamków i pergaminów – mniej więcej jedenaście pudów i sześć funtów. Tam słuchał dwudziestu sześciu do trzydziestu mszy: przez ten czas przebywał jego kapelan opatulony jak dudek i z oddechem zionącym bardzo przyjemnie, a to dzięki obfitemu przepłukaniu gęby sokiem winnym. Z tym mamrotał swoje pacierze i różańce, a tak uważnie je przebierał, że ani ziarenko nie upadło na ziemię. Gdy wychodził z kościoła, przywożono mu, na wózku zaprzężonym w woły, jeszcze kupę różańców świętego Klaudiusza, każdy wielkości dobrej czaszki ludzkiej; za czym, przechadzając się po krużgankach i ogrodach klasztornych, odmawiał ich tyle, że zapędziłby w kąt szesnastu pustelników.

Dawniej ludzie mniej mieli kultury lecz byli szczersi.

Pisarz francuski to dla wielu blagier, dla którego nie ma nic świętego, który ze wszystkiego się śmieje i mówi sprośności.(...) Skoro przeznaczeniem naszym jest poznawać Francję z owej śmiejącej strony, nauczmyż się bodaj rozumieć ten francuski uśmiech. Wieki nieprzerwanej pracy i kultury są poza tym uśmiechem. Trzeba było zdeptać we wszystkich kierunkach wszystkie ścieżki, wszystkie dziedziny ducha, aby w świecie myśli stworzyć sobie ogródek intelektualnej zabawy, aby skrót mądrości pokoleń umieć podawać w żartobliwej formie.

Szczęśliwa była by literatura, gdyby nie była rzeczą modną i gdyby się nią chcieli zajmować tylko ci, dla których jest stworzona.

Powieść jest to zwierciadło, które obnosi się po gościńcu.

Jedynie wielka dusza waży się na styl prosty.

Im powszechniej się ktoś podoba, tym płycej się podoba.

Sztuką jest ukrywanie sztuki.