Nigdy nie wie się, co poradzić z tym krzykiem, co odzywa się w nas samych.
Nigdy nie wie się, co poradzić z tym krzykiem, co odzywa się w nas samych.
Na pograniczu tego, co zwierzęce i tego, co ludzkie, żyć nam wypadło i tak jest dobrze.
Potępieni są chyba tylko ci, którzy w nikim nie budzą litości ani miłości.
Nie myśl człowieku, jakie mogłoby być twoje życie, bo inne byłoby nie twoje.
Gdybym mógł, gdybym tak mógł wydrzeć sobie serce i odrzucić serce, i być bez serca.
Nie ma, nie może być słynniejszej muzyki od tej, kiedy w piecu huczy ogień, a za oknem duje wiatr.