Cytaty polskich poetów

Całym sobą płacisz za wolność – więc to wolnością nazywaj, że możesz, płacąc ciągle na nowo, siebie posiadać.

Bogatym nie jest ten, kto posiada, ale ten, kto „rozdaje”, kto zdolny jest dawać.

Bóg jest pierwszym źródłem radości i nadziei człowieka.

A po maturze chodziliśmy na kremówki.

Żyjmy dłużej! Niż inni.

Żyć jest bardzo niezdrowo. Kto żyje, ten umiera.

Życie zabiera ludziom zbyt wiele czasu.

Życie układa się rozmaicie – do grobu.

Żeby śmierć można było na raty odespać!

Żeby być sobą, trzeba być kimś.

Że lata idą, to nic, ale w którą stronę!

Żądamy ośmiogodzinnego dnia myślenia!

Zrzucił skórę, a krzyczał, jakby go z niej obdzierano.

Zmartwychwstać mogą jedynie trupy. Żywym trudniej.

Zegar tyka. Wszystkich.

Ze stylistyki: Trzeba odróżniać "co można na ten temat powiedzieć" i "co wolno na ten temat powiedzieć".

Ze stołu pańskiego spada czasem biesiadnik.

Zdarza się, że chorąży wieje w inną stronę niż sztandar.

Zdarza się, że autor, nie umiejący rozsupłać sztuki, zabija bohatera zamiast siebie.

Zawsze trzeba mieć kogoś, by za nim tęsknić.