Cytaty pisarzy

Wiesz, dla czego dzwon głośny? Bo wewnątrz jest próżny.

Według mnie, ten najlepszy, co się najmniej chwali.

Umiej być przyjacielem, znajdziesz przyjaciela.

Miłe złego początki, lecz koniec żałosny.

Miej ty sobie pałace, ja mój domek ciasny.
Prawda, nie jest wspaniały: szczupły, ale własny.

Małe złego początki wzrastają z uporu.

Czy nos dla tabakiery, czy ona dla nosa?

A cóż to jest za bajka? wszystko to być może;
Prawda; jednakże ja to między bajki włożę.

Żyjemy w zaprogramowanej komputerowo rzeczywistości.

Religia może nas oczarować i być przynętą, aby utrzymać nas w stanie pięknej moralności i wiary.

Jeśli uważasz, że ten świat jest zły, powinieneś zobaczyć kilka innych.

Nigdy nie potępiłbym uzależnionego, ale z drugiej strony potępiłbym każdego, który kogoś uzależnił.

Uwielbiam pisać. Kocham to. Kocham moje postacie. One są moimi przyjaciółmi.

Science fiction powoduje zawieszenie niedowierzania, które różni się od tego znanego w fantasy. W fantasy nigdy nie wierzysz, że istnieją trolle, jednorożce, czarownice i tak dalej. Za to w science fiction czytasz to i teraz te rzeczy nie są prawdziwe, ale [...] pewnego dnia staną się rzeczywistością.

Cóż, mam jeden i tylko jeden cel poszukiwań. Pozwolę sobie poprzedzić to stwierdzeniem, że szukam osobistego szczęścia, spełnienia i radości. Ponieważ nie miałem tych wszystkich rzeczy i jest oczywiste, że nigdy ich nie doświadczę, mam nadzieję, że zarobię dużo pieniędzy, ale to się też nie udało. A jednak jest jedno poszukiwanie którego nigdy nie porzucę, i które wydaje mi się w moim zasięgu, aby rozstrzygnąć raz na zawsze, ku własnej satysfakcji - niekoniecznie ku zadowoleniu kogokolwiek innego: jaka jest prawdziwa natura otaczającej nas rzeczywistości w porównaniu z pozorną, ewidentną, fenomenologiczną rzeczywistością, którą postrzegamy.

Zdefiniowałbym coś jako metafizyczne, jako coś, co będąc obserwowane, lub przeżywane, przez więcej niż jedną osobę, jest w różny sposób przez te osoby interpretowane.

Czym jest tożsamość? Zadał sobie pytanie. Gdzie kończy się ten stan? Nikt nie wie.

Najgroźniejsi są ludzie, którzy boją się własnego cienia.

Kocur najpierw próbuje ciągnąć smycz, żeby za wszelką cenę wyrwać się na wolność, a potem spokojnie kładzie się na ziemi.

Wszystko w życiu jest tylko na chwilę.