Cytaty brytyjskich pisarzy

Uwielbiam żyć. Bywam czasem okropnie zrozpaczona, bardzo nieszczęśliwa, udręczona smutkiem, ale przy tym wszystkim wiem z całą pewnością, że cudownie jest żyć.

Począł obszernie rozwodzić się nad tą kwestią, opowiadając o grand mal i petit mal, prawdę mówiąc, zrobił mi zupełny zamęt w głowie. To się często zdarza, gdy uczony wygłasza wykład na temat swojej specjalności.

Brzydka jak grzech śmiertelny, ale wywiera wrażenie.

- Czy to wariat, proszę pana?
- Uczciwie mówiąc, nie wiem. Czasami tak mi się zdaje, ale z najgorszych jego bredni wynika nagle, że w tym szaleństwie jest metoda.

Bo przecież szczęście bądź nieszczęście człowiek nosi w samym sobie.

Śmierć czyha na nas w pełni życia.

Gdy się już raz uwierzy, że cały ciąg zgonów jest spowodowany przez siły nadprzyrodzone, człowiek może zostać zasztyletowany w biały dzień, a i tak przypisze się to działaniu klątwy.

To godne pożałowania, ale muszę przyznać, że ja, Herkules Poirot, jestem zupełnie zbity z tropu.

Zawsze ta sama historia! Motyw! Musimy znaleźć motyw, jeżeli chcemy zrozumieć przyczyny zbrodni.

Jedynie szczęście się liczy.

Nie mogę, naprawdę nie mogę przesiadywać sam całymi dniami w fotelu i rozmyślać o tym, jaki jestem cudowny. Potrzebny jest pierwiastek ludzki, potrzebny jest cudzy podziw".

To, co kobieta potrafiła zobaczyć w mężczyźnie było poza możliwością zrozumienia przeciętnie inteligentnego mężczyzny. Kobieta ogólnie bardzo inteligentna potrafiła okazać się kompletnie głupia, jeśli chodziło o jej mężczyznę.

Pierwsze, drugie - zapnij mi obuwie;
Trzecie, czwarte - zamknij drzwi otwarte;
Piąte, szóste - dobierz patyczki proste;
Siódme, ósme - ułóż je prosto;
Dziewiąte, dziesiąte - kura tłusta na zachętę;
Jedenaste, dwunaste - pułapki przepastne;
Trzynaste, czternaste - dziewczyny zalecają się;
Piętnaste, szesnaste - kucharki ciekawskie;
Siedemnaste, osiemnaste - dziewczyny przyjazne;
Dziewiętnaste, dwudzieste - moje talerze są puste.

- Ma Pan kłopoty?
- Nie, nie całkiem.
- Jest Pan nieszczęśliwy?
- Tego też bym nie powiedział. Jest wiele rzeczy, za które powinienem być wdzięczny losowi.
- Tak jak my wszyscy. Ale kiedy musimy sobie przypominać o tym fakcie, to znak, że czegoś nam brakuje.

Myślę, że zajdzie pan daleko (...) Przed panem wielka kariera. Będzie pan jedną z najbardziej znaczących osobistości tego świata (...)
- Ale pozostanę samotny.
- Wielcy ludzie są zawsze samotni.
- Tak pani uważa?
- Jestem o tym przekonana

Satterthwaite rozpogodził się. Nagle przyszło mu coś do głowy. Szczęka mu opadła.
-Wielki Boże! (...) Ten drań i jego zatruty koktajl!Każdy mógł go wypić. Np. ja.
-Jest jeszcze gorsza ewentualność, której nie wziął pan pod uwagę - rzekł na to Poirot.
-Hm?
-To mogłem być JA - powiedział Herkules Poirot.

...jeżeli ktoś się czuje pokrzywdzony, ignorowany, rozczarowany, a jego życie jest puste i monotonne, to gdy mu się uda zadać komuś szczęśliwemu i cieszącemu się życiem cios w plecy, daje mu to poczucie siły".

- Może masz rację, moje dziecko. Kobiety były i są takie same. Bezczelne wówczas i bezczelne dziś.
- W pełni się zgadzam, sir - odparła Tuppence. - Sama jestem bezczelna.

- Niech za człowieka inny człowiek –
Mówią jagody, krwi podobne –
gotów dać będzie życie, miłość,
gdzie w słońcu złoci się janowiec,
albo też łzy dla niego przelać,
gdzie się jemioła bieli w pękach.
Przybądźcie: miłość, poświęcenie,
tej nocy wraz z błogosławieństwem!

I proszę się nie czuć urażoną, że wytykam pani młodość. Jest to wspaniały grzech, który ludzie niestety zamieniają zbyt szybko na wątpliwą cnotę rzekomej dojrzałości