Cytaty brytyjskich pisarzy

Idziemy przez życie jak pociąg, pędzący w ciemności do nieznanego celu.

No, no! – odezwał się Conway. – Posłuchajcie wiatru. Dzika noc.
Idealna dla duchów – rzucił Portal z zuchwałym uśmiechem. W taką noc wszystkie diabły wychodzą z piekła.
Według lady Laury, nawet najczarniejszy z nich przyniósłby nam szczęście – zauważył Conway, śmiejąc się.
Wiatr znów zawył przeraźliwie, a kiedy ucichł, rozległy się trzy głośne uderzenia w okute drzwi wejściowe. Wszyscy aż podskoczyli.
Kto to, na Boga, może być, o tej porze?

Nic się nie może równać z rozsądkiem szaleńca.

Im większe podejmuje się wysiłki, by zbliżyć ludzi, tym bardziej stają się wobec siebie nieufni.

Jego ciało, ta klatka, jest w każdym calu godna szacunku. Ale spoza kraty wyziera dzika bestia.

Nie można powstrzymać ludzi przed byciem takimi, jakimi są.

- Jesteś diablicą. Irytującą małą diablicą. Jeszcze za mną zatęsknisz.

Trzeba mieć na­dzieję. To wspaniała rzecz: nadzieja.

Miłość to coś, czemu...czemu nie można się oprzeć.

Byli wrogami, których przykuwał do siebie jedynie instynkt samoobrony.
Zaczęli nagle tracić cechy ludzkie, a przybierać zwierzęce.

Wie pan, jak to bywa z ludźmi zazwyczaj opanowanymi...Gdy ich coś zirytuje, stają się bardzo gwałtowni.

(...) nie można się całkowicie uwolnić od człowieka współczesnego. Życie zmusza nas do obcowania zarówno z rzeźnikiem, jak i z piekarzem, mleczarzem oraz sprzedawcą ze sklepu z warzywami.

Zbrodnia może być dziełem sztuki. Detektyw może być artystą.

Nie wolno mieszać uczuć z rozsądkiem.

Nawet najstaranniej przygotowana zbrodnia nie może się udać bez łuta szczęścia.

Miłość to jeszcze nie wszystko, moja panno — odparł łagodnie Poirot. — Tak nam się tylko wydaje, kiedy jesteśmy młodzi.

Mój przyjacielu, jeśli chcesz złapać królika, wrzucasz mu do nory łasicę. I jeśli królik tam jest, ucieka. To właśnie uczyniłem.

Może człowiek staje się szaleńcem, kiedy próbuje odgrywać rolę boga. Mówi się, że pokora jest cnotą chrześcijańską, teraz rozumiem dlaczego. Pokora pozwala zachować rozum i człowieczeństwo.

Pobyt na wyspie ma w sobie coś magicznego, coś ze świata fantazji. Jest się tu w jakimś własnym świecie, odciętym od otaczającej rzeczywistości. W świecie, z którego można już nigdy nie wrócić.

Dopóki starczy światła, nie zapomnę, a kiedy nastanie ciemność, też będę pamiętać