Cytaty brytyjskich pisarzy

Są pewne pytania, których się nie zadaje z obawy przed odpowiedzią.

Czasem myśli przesuwają się jak w kalejdoskopie. Przeżycia i wspomnienia, które nakładają się na siebie, gromadzą, znów się rozpraszają. Wreszcie mozaika układa się w prawidłowy obraz.

Czy istnieje na świecie człowiek, który nigdy nie doznał na­głego ostrego wrażenia, że przeżywa coś powtórnie, że raz jeszcze ogarnia go znajome uczucie?

Osiągnąwszy cel, stwierdzamy, że brak nam codziennych kłopotów i zajęć.

- Rozumiesz przecież, że ją trzeba zabić? Pytanie jak gdyby zawisło na chwilę w spokojnym powietrzu nocy, aby ulecieć poprzez ciemności w kierunku Morza Martwego. Herkules Poirot znieruchomiał z ręką na okiennym ryglu. (...) Z pedantyczną dokładnością zasłonił okno i zmierzając w stronę łóżka, uśmiechnął się dobrotliwie. "Rozumiesz przecież, że ją trzeba zabić". Ciekawe zdanie! W sam raz dla uszu słynnego detektywa - i to pierwszego wieczoru w Jerozolimie

Śmierć nas otacza, ale my żyjemy.

Ileż prawdy tkwi w powiedzeniu, iż człowiek musiał wymyślić pracę, by uniknąć przymusu myślenia.

Zakochany mężczyzna przedstawia żałosny widok.

- Powinieneś być krawcem albo zajmować się modą, Poirot. Ja nie widzę nigdy, jak kto jest ubrany.
- Powinieneś zapisać się do klubu nudystów, Hastings.

- Żywo zainteresowało mnie coś, co pan powiedział przed chwilą. Powiedział pan, że zło czai się wszędzie. To prawie cytat z Eklezjasty. - Umilkł, twarz zajaśniała mu fanatycznym blaskiem i po krótkiej pauzie zacytował:
- »Pełne zła jest serce synów rodzaju człowieczego, a szaleństwo mieszka w ich sercu, pokąd żyją«. Z satysfakcją wysłuchałem pańskich słów. Dziś, proszę pana, nikt nie wierzy w prawdziwe zło. (...) Ale zło, panie Poirot, to przecież zjawisko realne. To fakt! Ono istnieje! Jest potężne! Przechadza się po naszej ziemi!

Dzyń, dzyń, dzyń - przyjdź i zgiń.

A nic tak kobiety nie cieszy, jak robienie tego, czego nie lubi, po to, aby zadowolić mężczyznę, którego kocha. Im bardziej uparta, tym chętniej to robi.

Nie wolno cofać się w przeszłość. Trzeba żyć przyszłością.

- Pięknie, ale tymczasem ludzie będą ginąć na prawo i na lewo.
- Dotychczas zginęły trzy osoby, a codziennie mamy...Ile to?...Chyba ze sto dwadzieścia śmiertelnych wypadków drogowych w Anglii.
- To całkiem inna sprawa.
- Dla tych, co umierają, chyba identyczna. Dla innych: krewnych, przyjaciół...tak, zgadzam się, odmienna.

(...) milionerzy mają swe kaprysy!

Czasami przeszłość nie chce odejść. Stoi przy nas i mówi: Jeszcze tu jestem.

Dziwne, że ludzie nie widzą tego, co mają pod nosem.

Jednak prawdą jest, że każdy ma swoją cenę.

Ale pani będzie zimno w tej cienkiej sukience.
(...)
— Zimno? Będę zimniejsza, gdy zostanę zabita.

Och, proszę pani, proszę pani, w bibliotece leży trup!