Cytaty amerykańskich pisarzy

Marzenia mają dużą moc. Zwłaszcza najgłębsze pragnienia naszych serc.

Mogłaś dać mi przeszłość - powiedział z lekkim smutkiem. - Alec to moja przyszłość.

- Myślę, że nie można całkowicie wykorzenić miłości. Myślę, że gdzie raz była miłość, zawsze pozostaną tlące się węgielki, ponieważ pozostałości ogniska trwają dłużej niż płomienie.
- W końcu jednak gasną. Zostaną tylko popioły.

- Kocham cię i będę kochał aż do śmierci, a jeśli potem jest jakieś życie, wtedy też będę cię kochał.

Ale ja po prostu chcę leżeć z Tobą i obudzić się przy Tobie, tylko raz, jeden jedyny raz w życiu. - W jego głosie było słychać nutę desperacji. - Tylko jedna noc. Ile w wielkim planie wszechświata może znaczyć jedna noc?

Przyzwyczajamy się do swojego życia, choćby było nie wiadomo jak ciężkie, i kiedy coś się w nim kończy, pozostaje pustka, którą w naturalny sposób próbujemy wypełnić naszymi obawami i lękami. Wypełnienie jej czymś dobrym wymaga czasu.

Zbyt długie oglądanie się w przeszłość nikomu nie służy. Zapominamy wtedy, że przyszłość jest wciąż przed nami.

Chyba chce, żeby ich mały duet zła zmienił się w trio.

Byłem w ciemności. Nie było nic prócz niej i ja nią byłem. A później usłyszałem Twój głos..

We włosach masz owoce jemioły- stwierdził, muskając oddechem jej policzek- To chyba znaczy, że każdy może cię pocałować w dowolnej chwili.
Tessa zmierzyła go wzrokiem.
- Myślisz, że będą próbować? (...)
- Zabiłbym każdego, kto by tego spróbował.
- Cóż, nie po raz pierwszy zrobiłbyś coś skandalicznego w czasie świąt - zauważyła Tessa.

- Moc nie musi być nieograniczona, żeby być śmiertelnie niebezpieczną.

Albowiem miłość jest mocna jak śmierć.

Dziewczynę uwolni tylko pocałunek, którego ona najbardziej pragnie.

- Bo go o to poprosiłaś. - Powiódł palcami po jej twarzy, jakby się upewniał, że jest prawdziwa.-Mogłaś dostać wszystko na świecie, a poprosiłaś o mnie.
Clary uśmiechnęła się do niego. Choć ubrudzony krwią i ziemią, był najpiękniejszą istotą, jaką w życiu widziała.
- Ala ja nie chcę niczego innego na świecie.

Simon zsunął się niżej na kanapie.
- Proszę, nie mów nikomu, że go znam.
Clary zachichotała.
- Kto używa słowa "lędźwie" ?
- Eric – powiedział ponuro Simon. – we wszystkich jego wierszach występują lędźwie.
- "Nabrzmiała jest moja udręka!" – wył Eric – "Agonia narasta w środku".

Ci dwaj są teraz nierozerwalnie złączeni. Jeśli jeden umrze, drugi też. Żadna broń na tym świecie nie jest w stanie zranić tylko jednego z nich.

- Dlaczego, kiedy myślę, że znalazłem się w najgorszej sytuacji, jaka mogła mi się przytrafić, zawsze się mylę.

Podczas gdy złoty Wayland przyciągał światło i uwagę, Alexandra Lightwooda można by porównać ze srebrem. [...] A srebro, choć niewielu ludzi o tym wiedziało, było metalem rzadszym od złota.

Śmierć to dar. Zostawia za sobą ból i smutek.

W życiu nie ma żadnych gwarancji...