Powieść Paulo Coelho z 1988 roku
Pieniądze mają czarodziejską moc; z nimi nikt nie jest samotny.
Okazuje się, że jestem taki jak wszyscy ludzie – widzę świat nie takim, jaki jest, lecz jakim chciałbym go widzieć.
Nie myśl o tym, co zostawiasz za sobą. Wszystko wpisane jest w Duszę Świata i pozostanie w niej na zawsze.
Najważniejsze jest to, kim jesteśmy i kogo kochamy, a nie to, co posiadamy.
Najciemniej jest tuż przed wschodem słońca.
Na co zdadzą się pieniądze, jeśli trzeba umrzeć? Rzadko pieniądze mogą wybawić kogoś od śmierci.
Musi istnieć jakiś język, który obywa się bez słów.(...) Jeśli nauczę się rozszyfrowywać ten język bez słów, uda mi się rozszyfrować świat.
Miłość była starsza od samych ludzi, a nawet od piasków pustyni, i powracała odwiecznie z tą samą siłą wszędzie tam, gdzie krzyżowały się dwa spojrzenia, tak jak spotkały się dzisiaj te dwa obok studni.
Miłość bowiem wymaga bliskości osoby kochanej.
Kto jak owce żyje wędrówką wie dobrze, że zawsze nadchodzi taka chwila, kiedy trzeba odejść.
Kocha się za nic. Nie istnieje żaden powód do miłości.
Kiedy widzimy ciągle tych samych ludzi (...), stają się oni w końcu częścią naszego życia. A skoro są już częścią naszego życia, to chcą je zmieniać. Jeśli nie stajemy się tacy, jak tego oczekiwali, są niezadowoleni. Ponieważ ludziom wydaje się, że wiedzą dokładnie jak powinno wyglądać nasze życie. Natomiast nikt nie wie, w jaki sposób powinien przeżyć własne życie.
Kiedy się kocha, wszystko dookoła nabiera coraz głębszego sensu.
Kiedy kochamy, nie potrzebujemy wcale rozumieć, co się dzieje wokół, bo wtedy wszystko dzieje się w nas samych i wtedy nawet człowiek może przemienić się w wiatr.
Kiedy czegoś gorąco pragniesz, to cały wszechświat działa potajemnie by udało Ci się to osiągnąć.
Każdy człowiek na kuli ziemskiej ma skarb, który gdzieś na niego czeka.
Każda rzecz na powierzchni ziemi może opowiadać historię wszystkich innych. Otwierając książkę na przypadkowej stronie, rozkładając karty, przyglądając się dłoniom ludzi czy lotom ptaków, każdy z nas może odkryć związek z tym, czym właśnie żyje. W istocie, rzeczy same w sobie nie mówią nic, to tylko człowiek, obserwując je bacznie, odkrywa sposób, by dotrzeć do Duszy Świata.
Każda chwila poszukiwań jest chwilą spotkania z Bogiem i Wiecznością.
Jeżeli znasz Miłość, poznałeś także Duszę Wszechświata, która jest Miłością.
Jeśli odejdziesz przyobiecawszy coś, czego jeszcze nie masz, stracisz ochotę, by to zdobyć.
