Powieść Paulo Coelho z 1988 roku
Jest tylko jeden sposób nauki. Poprzez działanie.
Jedno życie przyciąga drugie.
Człowiek żyje dla swojej przyszłości.
Bo nie żyję ani w przeszłości, ani w przyszłości. Dla mnie istnieje tylko dzisiaj i nie obchodzi mnie nic więcej. Jeśli kiedyś uda Ci się trwać w teraźniejszości, staniesz się szczęśliwym człowiekiem.
Bóg wyznaczył na świecie dla każdego z nas szlak, którym musimy podążać.
Bóg odsłania przyszłość niesłychanie rzadko i tylko wtedy, kiedy została zapisana po to, by odmienić jej bieg.
A skoro nie można się cofnąć, trzeba znaleźć najlepszy sposób, by pójść naprzód.
– A jakie jest największe kłamstwo świata? – To mianowicie, że nadchodzi taka chwila, kiedy tracimy całkowicie panowanie nad naszym życiem i zaczyna nim rządzić los. W tym tkwi największe kłamstwo świata.
– A czym jest Miłość? – spytała pustynia. – Miłość jest jak sokół, który krąży nad twoimi piaskami. Dla niego jesteś najbujniejszą zielenią, do której zawsze powraca ze zdobyczą. On zna twoje skalne urwiska, twoje wydmy i twoje góry, a i ty jesteś dla niego najbardziej szczodra.
