Cytaty Francuzów

Byłam bardzo nieszczęśliwa, załamana nawet. Nie istniałam. W środku pusta. Czułam się jak moi najbliższy sąsiedzi, nawet gorzej. Funkcje życiowe działały, ale beze mnie. Nie czułam ciężaru swojej duszy, która waży - zdaję się- niezależnie od tego, czy ktoś jest gruby czy chudy, duży czy mały, młody czy stary, dwadzieścia jeden gramów. Ale ponieważ nigdy nie miałam skłonności do dramatyzmu, postanowiłam, że tak dalej być nie może. To nieszczęście musi się przeciez kiedyś skończyć.

Jednej istoty brak i taka pustka.

Czas koi smutek. Nawet ten największy. Z wyjątkiem smutku matki czy ojca po stracie dziecka.

Życie to samotność, a jeśli cudem trafi się na bratnią duszę, trzeba to traktować jak prezent od losu.

Jest coś silniejszego od śmierci - to trwanie nieobecnych w pamięci żywych.

- Szkoda, że nie umarłaś w połogu, mamo. To by mi dało szansę w życiu.

Wspomnienie nigdy nie umiera, po prostu zapada w sen. (str. 273).

Brak, ból, to, czego nie można znieść, mogą sprawić, że przeżywa się i odczuwa rzeczy, które nie mieszczą się w głowie.

Dopiero, gdy się padnie na ziemię, można zmierzyć wielkość drzewa. (str. 268).

- Nie ma nic piękniejszego od nieba oglądanego przez słomkowy kapelusz. Lubię na nie patrzeć przez dziurki kapelusza, słońce mnie wtedy nie razi.

Wyobrażałam sobie swojego anioła stróża. Tego, który się spóźnił w dniu moich urodzin. No a potem wyrosłam. I zrozumiałam, że mój anioł stróż nigdy nie będzie miał umowy na czas nieokreślony. (str. 133).

Tak czy inaczej, w moim wieku żadne marzenie nie jest świeżej daty. Wszystkie są stare.

I w tej właśnie chwili zrozumiałem, że jest Pani kimś osobliwym. Że są kobiety niepodobne do żadnej innej. Że nie jest Pani niczyją kopią, jest Pani kimś.

Nie oceniaj każdego dnia po tym, co zbierzesz, ale po tym, co wysiejesz.

Lubię życie takie jak dzisiaj, ale życie warto przeżyć tylko wówczas, gdy można je przeżyć z przyjacielem.

(...) wiem, że zawsze będą ją nosić w sobie. I to właśnie jest wieczność.

Kiedy w drzwiach szafy jest klucz, to znaczy, że jej właściciel nie życzy sobie, żeby ktokolwiek ją otwierał.

- Nie sądzi ksiądz, że to Bóg pierwszy zdradził ludzi?
Ksiądz Cedric wydawał się zszokowany moim zapytaniem.
- Bóg jest tylko miłością.
- Jeśli Bóg jest tylko miłością, siłą rzeczy zdradza: miłość jest zdradą.
- Violette, pani naprawdę myśli to, co mówi?
- Zawsze myślę to, co mówię, proszę księdza. Bóg stworzył człowieka na swoje podobieństwo. A to znaczy, że i On kłamie, daje, kocha, odbiera i zdradza. Jest jak każdy.

Umieszczenie zdjęcia na grobie to ważna rzecz. Inaczej jest się tylko nazwiskiem. Śmierć zabiera również twarze.

Wyjechałam stąd, ale wróciłam, bo muzyka tego miasta, ludzie, słoneczne dni, dwie główne ulice i alejki w supermarkecie, w którym co tydzień robię zakupy, to moje życie.