Cytaty Anglików

Brzydota i głupota - to nie żadne kłódki: w strzeżeniu cnoty mają udział dość malutki.

[akt II, scena I].

Im słabsze ciało, tym silniej się miota.

[akt III, scena IV].

Umierał jak ktoś,
Kto śmierć na pamięć zna jak aktor rolę.

Gdy duszę toczy rak grzechu i zdrady, wszystko się staje prologiem zagłady.

[akt IV, scena V].

Kto utnie z życia ze dwadzieścia lat, oszczędza sobie dwudziestu lat strachu przed śmiercią.

[akt III, scena I].

Trzeba zło spożytkować mądrze.

[akt V, scena VI].

Gdy morze jest spokojne, wszystkie łodzie unoszą się na powierzchni z jednakim mistrzostwem.

[akt IV, scena I].

Marek Antoniusz zaś niech was nie trapi:
Nie zdziała więcej, niż potrafi zdziałać
Ramię, gdy głowa odcięta od ciała.
[Akt II, Scena I].

Duch człowieczy sprawdza się w sytuacjach ostatecznych; że pospolity los znoszą ludzi jedynie pospolici.

[akt IV, scena I].

Głód burzy kamienne mury.

[akt I, scena I].

Chodźmy świat okpić poczciwie i szczerze,
Kłamstw skrytych w sercu twarz kłamliwa strzeże.
(Akt I Scena VII).

Wielu wspina się ku nowym panom, traktując grzbiet dawnego jako szczebel.

[akt IV, scena III].

Op, panie, ona nie dba o drobnostki.
Podarki, których ode mnie wymaga,
Są w sercu moim troskliwie zamknięte;
Jej są własnością, choć ich nie oddałem.

Mężczyzna z rogami - to nie mężczyzna, lecz bydlę, monstrum.

[akt IV, scena I].

Brzydkie domysły wepnij diabłu w gardziel.

[akt III, scena IV].

Kochaj mnie szczerze, a nie zgub mnie, proszę.

Więc odrzuciła tyle świetnych partii, zerwała z ojcem, wyrzekła się kraju i bliskich - żeby słyszeć, że jest kurwą? Nic tylko płakać!

[akt IV, scena II].

Wściekają mnie rogi? Dobrze, będę bódł tymi rogami jak wściekły!

Trudna rana; kto jest uparty, panie, temu biada, którą niebacznie sam sobie gotuje, musi być szkołą.

Bo nie ma duszy tak wściekłej, tak twardej,
By jej na chwilę nie zmiękczyły pieśni.