Cytaty Anglików

Jak łatwo bystry człowiek daję się zmienić w bezwolną marionetkę, jeśli używa swego dowcipu w złej sprawie!

Płacz po utracie bliskich nie pomaga strapionej duszy tak bardzo jak jak radość z nowych przyjaciół, w których ma oparcie.

Kujon za cały zysk ma pełne płuca
kurzu, gdy cudze wertuje szpargały.

(...)

Wiedzieć zbyt wiele to pychy oznaka.

(...) o, ileż słodyczy
Ma dla nas życie, gdy wolimy w mękach
Mrzeć co godzina niż umrzeć od razu!

Dać mu dosyć złota, to ożeni się z pierwszą lepszą kukłą, kurduplem albo kocmołuchem bez jednego zęba w dziąsłach, choćby taka narzeczona miała w środku więcej chorób niż pięćdziesiąt dwie szkapy razem wzięte.

Jady złorzeczeń zazdrosnej kobiety trują straszliwiej niż kły wściekłych psów.

Miłość nie upór najpewniej zwycięża.

Czas to w ogóle złodziej, bo jego zasada działania jest ta, że nas łotr, z wdzięków okrada.

Kobieta w gniewie to zmącone źródło,
błotniste, mętne i budzące wstręt:
póki jest takie, nikt - choćby umierał
z pragnienia - nie tknie z niego nawet kropli

Język wypowie gniew, co wzbiera w sercu:
gniew ukrywany serce by rozerwał nagłą eksplozją.

I śmiałek umknie, gdy zaryczy niedźwiedź.

Z kobiety, widzę, łatwo zrobić durnia,
jeżeli nie ma w niej ducha oporu.

W dwójnasób złoża zła rosną, gdy i czyn, i słowo kole.

Gdybyście widzieli,
jak łatwo nawet tchórzliwy niedojda
poskromi choćby najkrnąbrniejszą wiedźmę,
gdy ich zostawić z sobą i drzwi zamknąć!

Nie tak mi trzeba jadła jak właśnie przyjaźni.

Co miłość zdziała, to zazdrość spartaczy.

Gdy ktoś skrzywdzony zwija się z udręki,
nietrudno radzić: "Powściągnij te jęki'";
lecz gdyby na nas spadł ciężar niedoli,
tak samo byśmy jęczały, że boli.

Boże, wstrzymaj ślepy pęd naszych namiętności!

I podstęp dobry, gdy karze złą żądzę.

Nie mam nadziei cokolwiek uczynię,
Nadejście śmierci opóźnię jedynie.