Cytaty Anglików

Demetriusz
(...) Bo aż mi słabo, gdy patrzę na ciebie.
Helena
Mnie słabo, kiedy na ciebie nie patrzę.

Nie kocham ciebie, po cóż więc mię ścigasz?

Wszystko, co robisz, zawsze najpiękniejsze;
Gdy mówisz, chciałbym, byś mówiła ciągle;
Gdy śpiewasz, chciałbym, by śpiew był ci środkiem
Kupna, sprzedaży, dawania jałmużny,
Twojej modlitwy, chciałbym, żeby piosenka
Była rozkazów domowych tłumaczem;
Gdy tańczysz, słodka, chciałbym cię przemienić
Na morską falę, byś wiecznie tańczyła,
Taniec jedynym był ci zatrudnieniem;
Bo każda cząstka każdej twej czynności
Obecny czyn twój jak koroną wieńczy:
I wszystkie czyny twoje to królowe.

Dobre imię to największy skarb.

[akt III, scena III].

Lepiej, gdy ktoś jest tym, kim się wydaje.

[akt III, scena III].

Skrucha uśmierza człowieczy gniew i gniew Wiekuistego.

Na całym teraz półobszarze świata
Natura zdaje się być martwa i strasznie
Marzenia szarpią snu cichą zasłonę.

Dobra
Chęć nasza była niewolnicą braku
Przygotowania; gdyby była mogła
Swobodnie działać, byłoby inaczej.

(...) już dzwona wezwanie
Daje mi sygnał. Nie słysz go, Dunkanie,
Bo tego dzwona melodia straszliwa
Do nieba ciebie albo do piekła wzywa.

Ja się odgrażam, a on jeszcze żyje:
Żar czynu studzi jałowe ględzenie.

Jest to niemęskie okazywać serce, niesforny umysł i płochą rozwagę.

Miłość jest sroga,
Dzika, burzliwa i kłuje jak ciernie.

Podróże kończą się spotkaniem kochanków

Błogosławieństwo to podwójna łaska;
Drugie rozstanie zsyła uśmiech lasu

Tym gorzej, że błaznom nie wolno mówić mądrze o tym, co mądrzy po błazeńsku robią.

Daj ucho każdemu,
Lecz głos nielicznym.
Słuchaj wszelkich sądów,
Lecz swój zatrzymaj.

A gdzie dwa wściekłe spotykają się ognie,
Wszystko przetrawią, co im żywioł daje.

By ocalić tysiąc westchnień,
Gdziekolwiek grób mój mógłby stać.
Niech stoi, gdzie ktoś smętny nie znajdzie go,
by nad nim łkać.

A jednak zejdą się, choć świat zabrania:
Cóż jest świat wobec słodyczy kochania?

Czas chodzi o kulach, póki miłość wszystkich
obrzędów nie spełni.