Cytaty Anglików

Chociaż, żeby prawdę powiedzieć, rozum z miłością rzadko chodzą w parze w dzisiejszych czasach.

Któż zdoła zostać, gdy miłość popycha?

Bierz, co twoje!

Natura życie daje nam w dzierżawę - nie na wieczystą własność.

[akt III, scena II].

Niech Pan Bóg łaski Ci udziela: zmieniaj zło w dobro, wroga w przyjaciela!

[akt II, scena IV].

Pomiędzy zmysłem strasznego czynu, a jego spełnieniem istnieje faza przejściowa, jakby senny koszmar.

[akt II, scena I].

Zamiast rozpłatać żmije, trzeba było zabić: zrośnie się, będzie znowu dawnym gadem.

[akt III, scena II].

Potędze blisko do zbrodni, gdy nie zna litości.

[akt II, scena I].

Nic - nic się w życiu na lepsze nie zmienia, jeśli nie cieszą spełnione pragnienia.

[akt III, scena II].

BIANKA: (...) My z Cambiem lekcje przerobimy swoje,
A ty tymczasem weź lutnię i nastrój.
HORTENSJO: A gdy nastroję, wciąż będzie nas troje?
LUCENCJO: Tym już nie nas truj; sam sobie psuj nastrój.

Nie jest złodziejem ten, kto się wykrada z potrzasku, w którym zamyka go zdrada.

[akt II, scena IV].

Mordercza strzała jest wciąż jeszcze w locie, więc najbezpieczniej zejść z linii rażenia.

[akt II, scena III].

Picie, że tak powiem to ojciec duchowy trzech rzeczy (...) Ano czerwonego nosa, senności i tego, że sikać się chce. Co się tyczy czwartej dziedziny, jaśnie panie, znaczy rozpusty, to tutaj sprawa robi się złożona: w miarę picia ochota rośnie, ale poziom wykonania spada.

[akt II, scena III].

My, drobne ludziki, pętamy się pod nogami giganta, zanim nas wchłoną pospolite groby.

[akt I, scena II].

Bo ciało nasze jak ogród,
a wola jest ogrodnikiem.
Możemy zasiać pokrzywę lub sałatę;
możemy posadzić hyzop
i plewić tymianek;
uprawiać jedno ziele albo się rozproszyć
na wszystkie zioła;
możemy nawozić nasz ogród starannie i pieczołowicie
lub też zostawić odłogiem
Od naszej woli jedynie zależy,
co z nim zrobimy!

Nie trudno się na coś nadziać, gdy pchamy się tam gdzie nie trzeba.

[akt III, scena IV].

Można zwariować od tego udawania wariata.

[akt III, scena II].

Kiedy szaleją wielcy tego świata, jedynym wyjściem jest solidna krata.

[akt III, scena II].

Szaleńcowi zdarza się nieraz trafne sformułowanie, na które nie zdobyłby się człowiek rozumny i zdrowy.

[akt II, scena II].

Szloch z powodu ciosu, który nie mógł nie spaść, jest równie niemądry jak śmiech.

[akt IV, scena I].