Zobacz listę Anglików
APEMANTUS: (...) Dziwna zagadka człowieczego ucha:
Rad słuchać nie chce - pochlebstw zawsze słucha.
Bierzesz nazbyt poważnie sprawy tego świata: kto płaci za nie troską - bankrutuje.
Dziewczyna traci cnotę nawet wtedy, Gdy tylko księżyc ogląda jej wdzięki.
Pękło cne serce. Dobranoc, mój książę
Niechaj ci do snu nucą chóry niebian!
...Senna jesteś, to zbawienna ospałość,
Poddaj się jej - wiem ci dobrze,
że oprzeć się nie możesz.
Sen na twe oczy, pokój w pierś niech spłynie; Obym był nimi w błogiej godzinie.
Każdy niewolnik ma we własnej dłoni dość mocy, aby niewolę przekreślić.
[akt I, scena III]
Kocha mnie? No cóż, wypada się odwzajemnić. [akt II scena III w przekładzie S. Barańczaka].